ๆ”
จิ้งจอกเฒ่านี้!
หวังเฉินโบกมือแล้วถามว่า “อะไรคือสิ่งที่คุณแก้ไม่ได้?”
ในหมู่บ้านมีนามสกุลหลักสามสกุล ภายใต้สถานการณ์ปกติ กิจการของตระกูลและนามสกุลมักจะถูกจัดการภายใน
แทนที่จะปล่อยให้บุคคลภายนอกเข้ามาแทรกแซง
หวังเฉินเป็นคนนอก!
ในฐานะผู้เฒ่าแห่งตระกูล Chen ศักดิ์ศรีของ Chen Anhe ในหมู่บ้าน Datian โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายในกลุ่มของเขาเอง นั้นเหนือกว่า Wang Chen ซึ่งเป็นหัวหน้าหมู่บ้านภายนอกมาก แม้ว่า Wang Chen จะเป็นพระภิกษุของ Zifu ก็ตาม
ดังคำกล่าวที่ว่า เรื่องอื้อฉาวในครอบครัวไม่ควรถูกเผยแพร่ พูดตามตรง หวังเฉินค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น
เขาไม่คิดว่าสุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้จะไม่สามารถทำงานบ้านของชายชราเฉินได้จริงๆ
“แค่พี่น้องสองคน…”
เฉินอันเหอยิ้มอย่างขมขื่นและชี้ไปที่ชายสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาแล้วพูดว่า: “ฉันบอกว่าฉันได้รับความสูญเสียเมื่อทรัพย์สินของครอบครัวถูกแบ่งออก และฉันไม่ฟังการเตรียมการของชายชรา ปัญหารุนแรงมาก ว่าผมต้องขอให้ท่าน ฯพณฯ มาตัดสิน”
เขาโค้งคำนับและทำความเคารพอีกครั้ง: “ท่านเจ้าข้า โปรดยกโทษให้ฉันด้วย”
“ช่างเถอะ.”
หวังเฉินพูดอย่างใจเย็น: “แล้วบอกฉัน”
เขามองไปที่พี่ชายสองคนจากครอบครัวของ Old Chen ที่ตัวสั่นโดยไม่สมัครใจและก้มศีรษะลงโดยไม่รู้ตัว
ดวงตาของหวังเฉินเฉียบคมมากจนไม่มีใครกล้ามองตรงไปที่เขา
ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ ก็ปิดปากของพวกเขาเช่นกัน และเสียงเข็มหล่นก็ดังก้องไปทั
