่ไหน เมื่อมองไปที่ Wang Chen ที่สูงตระหง่านราวกับภูเขาที่ไม่สั่นคลอนต่อหน้าเธอ เธอก็รู้สึกปลอดภัยอย่างเต็มที่
ทั้งสองเดินไปข้างหน้าสู่ยอดภูเขาทีละก้าว โดยคนหนึ่งอยู่ข้างหลังอีกคน
ยอดเขาไป่เหมามีความสูงถึง 3,000 ฟุต แต่สันเขาทั้งสองข้างของยอดเขาหลักนั้นสูงเพียง 2,000 ฟุตเท่านั้น ทำให้ง่ายต่อการปีนขึ้นไป
หลังจากปีนขึ้นไปประมาณหนึ่งร้อยฟุต ลมและหิมะก็เบาลง และหมอกสีขาวที่อยู่รอบๆ ยอดเขาก็กระจายตัวไปมาก
ผ่านช่องว่างของเมฆและหมอก คุณสามารถมองเห็นท้องฟ้าสีครามได้แล้ว
สิ่งต่างๆ ดูเหมือนจะดีขึ้นรอบตัวฉัน
ในขณะนี้ วังเฉินก็สังเกตเห็นร่างปรากฏขึ้นทางด้านขวา
ห่างออกไปหลายร้อยก้าว
“สหายลัทธิเต๋า ช่วยด้วย!”
อีกฝ่ายเป็นพระวัยกลางคน เมื่อหวางเฉินเห็นเขา เขาก็เห็นหวางเฉินและหลี่ชิงซีด้วย และตะโกนด้วยความประหลาดใจทันที: “เร็วเข้า ช่วยฉันด้วย!”
และมันก็บินไปยังตำแหน่งของคนทั้งสอง!
ดวงตาของหวังเฉินเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที
เพราะเบื้องหลังพระภิกษุวัยกลางคนนี้ มีสัตว์ประหลาดผมยาวมากกว่าหนึ่งโหลที่ดูเหมือนมนุษย์ แต่ไม่ใช่มนุษย์ และดูเหมือนสัตว์ประหลาด แต่ไม่ใช่สัตว์ประหลาด พวกมันกำลังวิ่งอยู่บนหิมะบนมือและเท้า และดวงตาสีแดงสดของพวกมัน เต็มไปด้วยแสงอันกระหายเลือด!
แมนดริลน้ำแข็งผมขาว!
หวังเฉินจำสิ่งที่พระภิกษุแซ่ Xu เคยพูดถึงเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่บนยอดเขาผมขาว
สัตว์ประหลาดชนิดนี้มีพลังมหาศาล เก่ง
