จากนั้นกู้หย่วนก็ซักไซ้ต่ออีกสองสามคำถาม ก่อนจะปลิดชีพพ่อบ้านอู๋อย่างรวดเร็วให้พ้นจากความทรมาน
เขาทอดสายตามองศพทั้งสองบนพื้น แล้วหันไปหาตะขาบหลังเหล็ก
“อาอู๋ ต่อจากนี้ฝากเจ้าด้วยนะ”
พรสวรรค์หมอกพิษของตะขาบหลังเหล็กนั้นสามารถกัดกร่อนได้แม้กระทั่งเหล็กกล้า การนำมาใช้ทำลายศพเพื่อลบเลือนร่องรอยจึงเหมาะสมที่สุด
เพียงชั่วจิบชา ศพทั้งสองก็ละลายกลายเป็นเพียงกองเลือด
“ตอนนี้ข้าฝึกฝนเส้นเอ็นจนสมบูรณ์แล้ว พละกำลังก็นับว่าพอตัว ไหนจะมีอาหวง อาอู๋ และต้าจุ่ย เป็นผู้ช่วยฝีมือดีอีกถึงสามตัว”
กู้หย่วนจ้องมองกองเลือดบนพื้นด้วยแววตาลึกล้ำ ความคิดหนึ่งผุดพรายขึ้นมาในหัว
“ต่อจากนี้… ก็ถึงเวลาหนี้แค้นต้องชำระแล้วสินะ”
เช้าวันรุ่งขึ้น กู้หย่วนตื่นแต่ไก่โห่ และพบว่าท่านแม่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้รอแล้ว
บนโต๊ะมีแป้งทอดร้อนๆ ข้าวต้มเนื้อเนียนข้นรสหวานปะแล่ม ไข่ต้มสุกกำลังดี และยังมีผักดองหั่นฝอยราดน้ำมันพริกอีกหนึ่งจาน กลิ่นหอมเค็มชวนน้ำลายสอ เรียกน้ำย่อยได้เป็นอย่างดี
