าณ!
“หยุด!”
เมื่อเห็นว่าฉากนั้นกำลังจะหยุดชะงัก ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังก้องอยู่ในหูของทุกคน
ผู้ลี้ภัยเหล่านี้รู้สึกราวกับว่าพวกเขาถูกฟ้าผ่าและแช่แข็งอยู่กับที่ ไม่กล้าขยับตัว
หัวเราะ!
พลังงานสีทองผ่านไปข้างหน้าพวกเขา ทิ้งรอยลึกไว้บนพื้น
“หากข้ามเส้นนี้ เจ้าจะถูกฆ่าอย่างไร้ปรานี!”
ผู้ลี้ภัยที่ตื่นขึ้นมาต่างก็ตกใจกลัวและรีบถอยออกไป
กลัวจะกลายเป็นเป้าหมายของหวังเฉิน!
หลังจากรักษาความสงบเรียบร้อย หวังเฉินก็สะบัดลูกบอลเพลิงร้อนออกมาด้วยมือของเขา
ฟืนใต้ขาตั้งถูกจุดขึ้น
เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น น้ำในขาตั้งหินก็เริ่มเดือด และเมล็ดข้าวสีขาวคริสตัลก็กลิ้งขึ้นและลง
หวังเฉินสั่งให้ผู้ลี้ภัยที่เชื่อฟังหลายคนเพิ่มฟืนที่ด้านล่างของหม้อและเติมน้ำลงในหม้ออย่างต่อเนื่อง
หม้อต้มขนาดใหญ่เก้าหม้อถูกปรุงเข้าด้วยกัน และกลิ่นหอมของโจ๊กข้าวจิตวิญญาณก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ดึงดูดผู้คนนับไม่ถ้วนให้กลืนน้ำลายของพวกเขา
แต่ภายใต้การปราบปรามของหวังเฉิน ไม่มีใครกล้าแสดงอาการหุนหันพลันแล่น
รอจนกระทั่งข้าวและน้ำในขาตั้งกลายเป็นโจ๊ก
จากนั้นฟืนก็ถูกเอาออก
หวังเฉินตั้งชื่อนักรบหลายคนในหมู่มนุษย์ และขอให้พวกเขาตักโจ๊กและแบ่งให้พวกเขา
อันที่จริงสิ่งที่เพิ่งปรุงนั้นถือได้ว่าเป็นข้าวต้มเท่านั้น หลังจากคนให้เข้ากันแล้วตักใส่ชามก็มีเมล็ดข้าวอยู่น้อยมาก
แต่โจ๊กข้าวทิพย์บางๆ เช่นนั้นมนุษย์สามารถย่อยและดูดซึมได้
มันมีผลในก