“ขอบพระคุณท่านเจ้าหอขอรับ!”
กู้หย่วนดีใจจนออกนอกหน้า รีบประสานมือกล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว
“ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก นี่เป็นสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับอยู่แล้ว”
เซี่ยมิ่งหยางเปลี่ยนเรื่องสนทนาทันที
“แต่ว่านะ นี่ไม่ใช่เหตุผลหลักที่ข้าเรียกเจ้ามาหรอก”
กู้หย่วนแสร้งทำสีหน้างุนงงได้จังหวะพอดี
“ถ้าเช่นนั้น ท่านเจ้าหอเรียกผู้น้อยมาด้วยเรื่องอันใดหรือขอรับ?”
เซี่ยมิ่งหยางทอดสายตาราบเรียบ กวาดตามองกู้หย่วนตั้งแต่หัวจรดเท้า ทว่าสายตานั้นกลับทำให้กู้หย่วนรู้สึกราวกับถูกมองทะลุปรุโปร่งไปถึงตับไตไส้พุง เขาเอ่ยขึ้นว่า
“เจ้าเพิ่งจะเริ่มฝึกยุทธ์ได้ไม่นาน แต่กลับมีระดับการฝึกฝนและฝีมือถึงขั้นนี้ได้ แสดงให้เห็นว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในวิถีแห่งยุทธ์อยู่ไม่น้อย”
“ที่ข้าเรียกเจ้ามา ก็เพื่อจะเชิญผู้อาวุโสโม่มาช่วยตรวจสอบรากกระดูกของเจ้าสักหน่อย!”
กู้หย่วนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ
“ตรวจสอบรากกระดูกของข้างั้นหรือขอรับ?”
“ถูกต้อง”
เซี่ยมิ่งหยางอธิบายต่อ
