่านนี้ก็ค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้นดิน
บินไปสู่สวรรค์ทั้งเก้า
ที่ด้านล่างของยอดเขามีหินฐานยาวหลายร้อยฟุต
สาวกชั้นในของแปดยอดเขาหยุนหยางและพระชั้นนอกหลายแสนคนเห็นเหตุการณ์นี้และตกตะลึงอย่างยิ่ง
ความตื่นตระหนกในใจไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้
ในเวลานี้แม้แต่คนที่น่าเบื่อที่สุดก็ยังจะเข้าใจ
พวกเขาถูกทิ้งร้าง!
ร้องไห้ ขอร้อง สาปแช่ง…
พระภิกษุจำนวนนับไม่ถ้วนรีบวิ่งไปที่ประตูภูเขาด้านในอย่างบ้าคลั่ง
หลายๆ คนเสียสละอาวุธวิเศษที่บินได้เพื่อพยายามไล่ตามยอดเขาทาโฮ
ผลก็คือ พวกเขาถูกกั้นด้วยสิ่งกีดขวางที่มองไม่เห็นซึ่งอยู่ห่างจากยอดเขาทาโฮหลายสิบไมล์
ฉันทำได้เพียงมองดูยอดเขาลูกนี้บินสูงขึ้นเรื่อยๆ!
ใครจะคิดว่าจี้กวนเทาและผู้นำอาวุโสของนิกายหยุนหยางจะละทิ้งสาวกจำนวนมากและหนีไปพร้อมกับการสะสมพันปีของนิกาย
ศรัทธาและความหวังของทุกคนพังทลายลงในทันที
ภิกษุหลายรูปร้องไห้ บ้างล้มลงกับพื้น บ้างก็สาปแช่ง บ้างก็หนีไปทางทิศตรงกันข้าม
ไม่วิ่งตอนนี้แล้วจะรอเมื่อไร?
