ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ ไวน์ศักดิ์สิทธิ์ และเนื้อสัตว์ประหลาดจำนวนมากเต็มไปด้วยถุงเก็บ ซึ่งเพียงพอสำหรับสามปีตราบใดที่คุณไม่ได้กินไฮเซย์
“ฝ่าบาท จักรพรรดิ์ศักดิ์สิทธิ์ ซิ่วหวางเฉิน ได้ทำให้ฉันขุ่นเคือง!”
เขาโค้งคำนับรูปปั้นหวงเทียน จากนั้นก่อกองไฟหน้าบัลลังก์ ตั้งเตาย่าง และหม้อปรุงอาหาร
เมื่อข้างนอกมีพายุ เม็ดฝนหนา ๆ หล่นลงมาบนกระเบื้องหลังคา
หม้อเหล็กบนกองไฟกำลังเดือด และมีข้าวเหลืองและเนื้อสัตว์แห้งกลิ้งไปมาในหม้อ ส่งกลิ่นหอมของโจ๊กเนื้อออกมา
หวังเฉินหยิบเนื้อหมีปีศาจอีกชิ้นออกมาแล้วย่างบนกองไฟ
เนื้อหมีสีขาวเหมือนหิมะนั้นร้อนฉ่าด้วยน้ำมัน และกลิ่นหอมฉุนทำให้มังกรกัดฟันที่มุมห้อง
ปากของฉันกำลังรดน้ำ
เนื่องจากเขามีเลือดของสัตว์มังกร ผู้ชายคนนี้จึงกินเนื้อด้วย
แต่อย่าคาดหวังว่าหวังเฉินจะแบ่งปันเรื่องนี้ด้วย
ซิควา~
เมื่อหวังเฉินหยิบเนื้อย่างสดใหม่ขึ้นมาและเตรียมที่จะฉลอง ประตูวัดที่เขาปิดไว้ก่อนหน้านี้ก็ถูกใครบางคนผลักเปิดออกทันที
ร่างสองร่าง ร่างใหญ่และร่างเล็กเดินเซเข้ามา!
หวังเฉินเหลือบมองมัน แสร้งทำเป็นไม่เห็นมัน และกัดเนื้อหมีชิ้นหนึ่ง
น้ำมันทำให้ปากของคุณมีกลิ่นหอมและรสชาติเยี่ยมมาก!
การรับรู้ของหวังเฉินนั้นเฉียบคมมากจนเขาสังเกตเห็นผู้มาเยือนแล้วเมื่อเขาเข้าใกล้ประตูวัดด้านนอก
แต่หวังเฉินไม่สนใจเลย
นี่คือโลกมนุษย์ ยกเว้นพระสงฆ์จำนวนน้อยมาก จุดสูงสุดของศิลปะการต่อสู้คือนักรบโดยกำเนิ
