“มู~”
หลังจากเดินผ่านเส้นทางหินที่มีต้นไม้เรียงราย วัวสีเขียวตัวใหญ่ก็มาหยุดอยู่หน้าบันไดสำหรับขึ้นภูเขา
ฉันเห็นหินสีดำวางอยู่บนพื้นหญ้าริมถนน โดยมีตัวอักษร “Sunset Peak” ทั้งสามตัวสลักอยู่บนนั้น
หวังเฉินกระโดดลงจากหลังวัวและหยิบข้าวโพดขาวออกมาประมาณห้าสิบกิโลกรัม
จ่ายต้าชิงหนิวเป็นรางวัล
วัวสีเขียวตัวใหญ่กลิ้งลิ้นและดูดข้าวจิตวิญญาณทั้งหมดเข้าปาก
มันส่ายหัวและหันหลังกลับด้วยความพอใจ
หวังเฉินเงยหน้าขึ้นมองและเห็นบันไดที่อยู่ตรงหน้าเขาซึ่งนำไปสู่ยอดเขาที่มองไม่เห็น
ฉันไม่สามารถนับได้ว่ามีกี่ระดับ
เมื่อขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นบนสุด คุณจะเห็นศาลาเหวินเทียนยืนสูงอยู่บนยอดเขา!
เขาปีนขึ้นบันไดและมุ่งหน้าไปยัง Sunset Peak ทีละขั้น
ในความเป็นจริง ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของ Wang Chen คงใช้เวลาไม่นานในการไปถึงจุดสูงสุดหากเขาใช้ Shadowless Movement ระดับปรมาจารย์
แต่เขาชอบที่จะขึ้นไปทีละขั้น
ด้วยวิธีนี้คุณสามารถเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ตลอดทาง
ในปีที่ผ่านมา ปีแรกที่หวังเฉินเดินทางมายังโลกนี้ เขาต้องดิ้นรนอย่างหนักเพื่อเอาชีวิตรอด
ฉันไม่เคยมองย้อนกลับไปในเส้นทางที่ฉันเดินไป
ขณะนี้เป็นเวลาที่เหมาะสม
หลังจากเดินขึ้นบันไดนับพันขั้นเช่นนี้ หวังเฉินก็หยุดและหันกลับไปมองลงไปที่ภูเขา
ข้าพเจ้าเห็นทุ่งโล่งที่มีถนนตัดสลับกัน และมีลำธารคดเคี้ยวไปทางทิศตะวันออกเหมือนสายหยก แยกพื้นที่แห่งจิตวิญญาณ ป่ามัลเบอร์รี
