ร้านยันต์หลู่จี๋
“สวัสดีเพื่อนชาวเต๋า คุณต้องการอะไร?”
ทันทีที่หวางเฉินก้าวเข้าไปในร้าน เจ้าของร้านหน้าเหลี่ยมที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ก็ทักทายเขาอย่างกระตือรือร้นทันที: “ทางร้านมีเครื่องรางฝึกชี่เกรดกลางถึงสูงชุดใหม่ คุณต้องการที่จะเอา ดู?”
หวังเฉินมองไปรอบๆ และถามว่า “เจ้าของร้าน คุณสะสมเครื่องรางเวทย์มนตร์ที่นี่หรือเปล่า?”
รูปลักษณ์ของร้านยันต์แห่งนี้มีขนาดเล็กมาก แย่กว่าร้านที่เขาเคยซื้ออุปกรณ์ทำยันต์มาก
แต่ร้านเล็กๆก็มีข้อดี
เมื่อผู้ฝึกฝนรายย่อยเช่นเขาซึ่งอยู่ในระดับที่สี่ของการฝึก Qi เข้ามา ผู้คนก็ยังคงสุภาพ
นอกจากนี้เจ้าของร้านในร้านค้าขนาดเล็กยังมีความยืดหยุ่นในการทำธุรกิจมากที่สุด
“รับ!”
เจ้าของร้านหน้าเหลี่ยมตอบอย่างไม่ลังเล: “ตราบใดที่คุณภาพดี ราคาก็สามารถต่อรองได้!”
“อืม”
หวังเฉินพยักหน้า หยิบยันต์สองกองออกมาจากถุงเก็บของของเขาและวางไว้บนเคาน์เตอร์
กองเป็นร้อย!
เจ้าของร้านหน้าเหลี่ยมรู้สึกประหลาดใจทันที
เขาเห็นว่าหวางเฉินเป็นคนธรรมดาและการฝึกฝนของเขาธรรมดามาก ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเขามาที่นี่เพื่อขายเครื่องรางสักสองสามอันเพื่อช่วยเขา
เจ้าของร้านเคยเห็นพระชั้นต่ำแบบนี้หลายรูป
เขาไม่เคยคาดหวังว่า Wang Chen จะได้รับยันต์สองร้อยอันในนัดเดียว!
ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของร้านมีสายตาไม่ดี
ดังนั้นเขาจึงประมาณจำนวนยันต์ได้อย่างรวดเร็ว
ทัศนคติของเจ้าของร้านหน้าเหลี่ยมยิ่งสุภาพมากขึ้น: “คุ
