ของเขา หากไม่มีหลู่จื้อเซิน ก็ยังมีหวู่ซ่ง, หลินชง, หยานชิง…
หนึ่งร้อยคนโสดห้าคนจะได้รู้!
ดังนั้นเกี่ยวกับคำสั่งรางวัลนี้ หวังเฉินก็แค่ยิ้มและไม่ได้หยุดมาก
เมื่อเขาเข้าไปในเมือง เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการป้องกันเมืองหยุนซานนั้นเข้มงวดมากขึ้น
พระภิกษุเฝ้าประตูตรวจคนเข้าออกอย่างเคร่งครัด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ปลูกฝังทั่วไปในพื้นที่ด้านนอก คุณต้องตรวจสอบถุงเก็บของด้วยซ้ำ!
นี่เป็นสิ่งที่ต้องห้ามมากจริงๆ
ท้ายที่สุดแล้วความลับของพระสงฆ์จำนวนมากถูกซ่อนอยู่ในถุงเก็บของและไม่สามารถมองเห็นได้เลย
อย่างไรก็ตาม พระในห้องโถง Wei นั้นโหดเหี้ยม และผู้ปลูกฝังทั่วไปที่ต้องการเข้าเมืองก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนต่อการค้นหา
ในฐานะศิษย์ภายนอก หวังเฉินรอดพ้นจากความอัปยศอดสูนี้
ไม่เช่นนั้นเขาจะหันหลังกลับและจากไปอย่างแน่นอน
เพียงแต่การกระทำถอยหลังเข้าคลองต่างๆ ของนิกายหยุนหยางในปีที่ผ่านมาทำให้หวังเฉินรู้สึกเหมือนเขากำลังกินยาพุทรา!
เมื่อเขามาที่เมืองหยุนซานในครั้งนี้ วังเฉินไปที่ร้านยันต์ก่อนเพื่อซื้อกระดาษยันต์และหมึกยันต์
แม้ว่าการสร้างยันต์นั้นไม่เหมือนกับการเผาหินวิญญาณเช่นการขัดเกลาการเล่นแร่แปรธาตุหรือการขัดเกลาอาวุธ แต่ถ้าคุณต้องการเป็นปรมาจารย์ยันต์ที่แท้จริง คุณจะต้องสะสมประสบการณ์ทีละน้อย ถ้าคุณไม่มีความสามารถพิเศษ คุณสามารถพึ่งพาการฝึกฝนเท่านั้น เพื่อทำให้สมบูรณ์แบบ
แม้ว่าหวังเฉิ
