Wei Lian นั่งลงที่บ้านของ Wang Chen
ในระหว่างวัน เธออยู่ในสนามหรือในห้องครัว ฝึกศิลปะการต่อสู้และช่วยทำงานบ้าน
เลี้ยงไก่ สับฟืน ทำความสะอาด ซักผ้า ชงชา…
ยังไม่ก้าวออกจากบ้านเลย..
ในตอนกลางคืนพวกเขาจะเข้าไปในห้องลับใต้ดินเพื่อพักผ่อน
หวังเฉินซื้อผ้าม่านสองบานจากเมืองและแขวนไว้ที่ทางเข้าห้องเล็กๆ สองห้องที่เชื่อมต่อกับห้องลับ
มีหนึ่งห้องนอนต่อคน และห้องลับขนาดใหญ่ตรงกลางทำหน้าที่เป็นพื้นที่กิจกรรมสาธารณะ
เมื่อพวกเขาย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันครั้งแรก Wei Lian ระมัดระวังมาก
หวังเฉินรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ระมัดระวังเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม หลังจากเข้ากันได้มาระยะหนึ่งแล้ว หวังเฉินมักจะปฏิบัติตามมารยาทอย่างระมัดระวัง ซึ่งทำให้หญิงสาวค่อยๆ ผ่อนคลายความระมัดระวังของเธอ
เธอค่อยๆเผยอีกด้านของตัวเองออกมา
“อาจารย์อมตะ กรุณาดื่มชาด้วย”
ในห้องลับ Wei Lian เสิร์ฟชานึ่งให้กับ Wang Chen
“ขอบคุณ.”
หวังเฉินหยิบมันขึ้นมาและจิบชานั้นมีกลิ่นหอมและสดชื่น และถูกชงมาอย่างดี
ชาหยุนหวู่หลิงแบบเดียวกับที่ Wei Lian ชงมีรสชาติเข้มข้นกว่าของเขามาก
นอกจากจะเชี่ยวชาญพิธีชงชาแล้ว Wei Lian ยังเขียนลายมือเก่งอีกด้วย
และเขารู้เรื่องการวาดภาพมาก
ตอนที่เธออยู่ในโลกมนุษย์ เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี!
แต่ที่นี่ Wei Lian ถือว่าตัวเองเป็นสาวใช้ของ Wang Chen อย่างมีสติ
ช่วงนี้ฉันทำงานหนักเพื่อเรียนรู้ทักษะการท
