คลิกเข้าไปแล้วพบที่นั่งว่างตรงมุมอย่างรวดเร็ว จึงหยิบฟูกออกมาแล้วนั่งลง
“พี่ชายคนนี้ชวนฉันมา”
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หวังเฉินจึงถามพระภิกษุที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาว่า “ทำไมวันนี้ถึงมีคนเยอะมาก?”
มีพระเถระผู้ถ่ายทอดธรรมทั้งสิ้น 9 องค์ในหอประชุมนิกายด้านนอก ผลัดกันสั่งสอนและสั่งสอนธรรมแก่สาวกในนิกาย
จากนั้นลูกศิษย์สามารถเลือกผู้เฒ่าผู้สั่งสอนธรรมมาฟังบรรยายตามความก้าวหน้าในการเพาะปลูกของตนเอง
เพราะทุกคนสามารถเข้าร่วมสัมมนาธรรมะได้เพียงเดือนละครั้งเท่านั้น
แต่ละครั้งจะจัด
ดังนั้นการรวมตัวกันจึงไม่ใช่เรื่องง่าย
พระภิกษุประหลาดใจ: “คุณไม่รู้เหรอ วันนี้อาจารย์ฉางชุนมาที่นี่เพื่อบรรยายพวกเรา!”
อาจารย์ซิฟู่?
หวังเฉินอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
นี่หายากจริงๆ
ผู้อาวุโสที่สอนในห้องสอนนิกายภายนอกโดยพื้นฐานแล้วนั้นเป็นพระที่ฝึกชี่ระดับเก้าหรือซ็อกเชน
อายุขัยของพวกมันกำลังจะหมดลง และความเป็นไปได้ที่จะเปิดร่างของพวกมันก็หมดไปนานแล้ว
แต่เขายังคงมีประสบการณ์มากมายในการฝึกฝน และเขาก็มากเกินพอที่จะชี้แนะลูกศิษย์ภายนอกส่วนใหญ่ได้
โดยพื้นฐานแล้วอาจารย์ Zifu ทำงานในนิกายชั้นใน สอนนิกายภายในและสาวกที่แท้จริง
ทุกวันนี้ปรมาจารย์ไปที่ประตูด้านนอกเพื่อสั่งสอนธรรมะ ซึ่งเปรียบเสมือนศาสตราจารย์จากราชวงศ์ชิงตอนเหนือมาที่วิทยาลัยเออร์เบนเพื่อสอนนักเรียน
มันเป็นการลดมิติโดยสิ้นเชิง!
เป็นเรื่องปกติที่คนจำนวนมากมา
หวังเฉินไ
