าวซุนโถวและครอบครัวทั้งสามของเขาถูกกำหนดให้ไม่สามารถหลบหนีจากภัยพิบัติได้ หวังเฉินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากช่วยพวกเขาหลบหนี
หลังจากวิ่งไป หวังเฉินก็พบว่าประตูลานบ้านของเหลาซุนโถวถูกทำลายไปแล้ว
ประตูห้องหลักด้านในก็ล้มลงกับพื้น มีร่องรอยการเหยียบย่ำ
“ลุงซัน?”
หวังเฉินตะโกนเสียงดังแล้วบุกเข้าไปในห้องนอน
ไม่พบสิ่งใด
ไม่มีเลือด ไม่มีศพ และไม่มีร่องรอยของการต่อสู้!
เมื่อเขาสับสน ด้วยเสียงเลื่อนดังกึกก้องและเสียงเสียดสี พื้นดินใกล้มุมก็จมลง เผยให้เห็นทางเข้าที่มืดมิด!
“สุนัข!”
หัวผมหงอกโผล่ออกมา: “ฉันอยู่ที่นี่”
ประณามมัน!
หวังเฉินตกตะลึง
ฉันเห็นผู้เฒ่าซุนปีนออกจากอุโมงค์อย่างรวดเร็ว
จากนั้นนำผู้หญิงคนหนึ่งและเด็กอายุครึ่งขวบออกมา
ครอบครัวเรียบร้อยสามคน!
หวังเฉินมั่นใจ
ลุงของคุณยังคงเป็นลุงของคุณ!
เขากังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับคนอื่น แต่สุดท้ายเขาก็กังวลอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า
หวังเฉินอดไม่ได้ที่จะถาม: “ลุง คุณขุดหลุมในพื้นดินหรือเปล่า?”
“เฮ้-เฮ้”
เล่าซุนโถวยิ้มพร้อมกับฟันซี่ใหญ่ของเขาที่เปิดออก และพูดอย่างภาคภูมิใจ: “ฉันได้เรียนรู้จากครอบครัวของชายชรามากว่าสิบปี”
หวังเฉินพูดไม่ออก
ที่จริงแล้วมันค่อนข้างปกติถ้าคุณคิดถึงมัน
เล่าซุนโถวอาศัยอยู่ที่นี่มานานหลายทศวรรษ ไม่ว่าตัวละครของเขาจะเป็นอย่างไร ประสบการณ์ชีวิตและประสบการณ์ของเขาก็ดีอย่างแน่นอน
เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่งที่จะแอบทิ้งทางออกให
