งด้วยปากกาในมือขวา
เสียงของเขาฟังดูเหมือนคอปงถูกรัดคอซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ
ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกชื่อก้าวขึ้นไปบนแท่นธัญพืช ภายใต้สายตาที่จับตามองของสาวกหลิงจื้อสองคน เขาเปิดถุงเก็บและเทข้าวจิตวิญญาณที่เพิ่งเก็บเกี่ยวลงในถังทองคำไร้ขอบเขต
ข้าวสีทองเติมเต็มอาวุธวิญญาณอย่างรวดเร็ว
พระสามารถควบคุมความจุของถังทองคำที่ไม่มีที่สิ้นสุดได้ และบันทึกข้อมูลที่เกี่ยวข้องของผู้รับ
มอบให้กับห้องโถงใหญ่และประตูด้านใน
เมื่อเมล็ดวิญญาณที่อยู่ในถังถูกล้างจนหมดด้วยปากถัง ถังทองคำที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็ส่งเสียงหึ่งๆ ต่ำทันที
พอแล้ว.
ชายวัยกลางคนปิดปากถุงเก็บโดยไม่รู้ตัวและหยุดเทข้าว
มัคนายกที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะกินข้าวก็ส่งเสียงกรนอย่างเย็นชา
สาวกของ Lingzhi Hall สองคนบนแท่นธัญพืชส่งสายตาเย็นชาไปที่ชายวัยกลางคนทันที
หนึ่งในนั้นพูดอย่างไม่มีอารมณ์: “ไม่พอ”
จะไม่พอได้ยังไง!
หัวใจของชายวัยกลางคนมีเลือดออก และเขาอดไม่ได้ที่จะบีบนิ้วของเขา
แต่หลังจากดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เปิดฝ่ามือแล้วปล่อยถุงเก็บของไป
ดำเนินการต่อเพื่อเทหุบเขาแห่งจิตวิญญาณลงในถังทองคำอันไร้ขอบเขต
ข้าวเริ่มกองสูงขึ้น
เมื่อเวลาผ่านไป หุบเขาแห่งจิตวิญญาณก็สูงขึ้นเรื่อยๆ
ใบหน้าของชายวัยกลางคนดูน่าเกลียดมากขึ้น และมีเม็ดเหงื่อปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขา
แต่เขากลับไม่กล้าหยุด
มัคนายกผอมเพรียวมองดู
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
เมื่อเห็นว
