มืองหยุนซาน
ก่อนเข้าเมือง หวังเฉินได้เปลี่ยนไปเป็นรูปลักษณ์ธรรมดาแล้ว
มันเป็นเรื่องธรรมดามากจนคุณไม่สามารถแยกออกจากฝูงชนได้
หน้ากากผิวหนังมนุษย์ของเฉียนจีเปียนอยู่ในมือของเขามาระยะหนึ่งแล้ว และวันนี้เป็นครั้งแรกที่เขาใช้มันจริงๆ
จากนั้นหวางเฉินก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขาและมาที่สาขาหนึ่งของหอการค้าสีไห่
หอการค้าสีไห่มีหลายสาขาในเมืองหยุนชาน และทุกแห่งดำเนินธุรกิจที่คล้ายคลึงกัน
สถานที่ที่เขาไปไม่เหมือนกับครั้งที่แล้ว
หลังจากเข้าไปในประตู หวังเฉินก็พบเจ้าของร้าน จึงหยิบดาบวิเศษของเขาออกมาแล้วถามโดยตรงว่า: “ดาบนี้สามารถแลกหินวิญญาณได้กี่ก้อน?”
ดาบวิเศษนี้ถูกยึดมาจากพ่อค้าที่เดินทางด้วย และคุณภาพก็ค่อนข้างดี
เดิมที Wang Chen วางแผนที่จะเก็บไว้ใช้เอง
ตอนนี้ครอบครัวเกือบจะสูญเสียที่จะปลดหม้อ หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ฉันขายได้เพียงเพื่อแก้ไขความต้องการเร่งด่วนเท่านั้น
ดังคำกล่าวที่ว่า การระวังไม่ใช่เรื่องผิด เมื่อพิจารณาว่าดาบเล่มนี้เป็นของสีดำ เขาจึงใช้เฉียนจิเปี้ยนปลอมตัว
แม้ว่าชื่อเสียงของหอการค้าสีไห่จะดีมากมาโดยตลอด
“นี่คืออาวุธเวทย์มนตร์ระดับกลางระดับหนึ่ง…”
หลังจากการประเมิน เจ้าของร้านกล่าวว่า: “ได้รับการดูแลอย่างดีและไม่มีความเสียหายใดๆ หากเพื่อนลัทธิเต๋าต้องการขาย ทางร้านยินดีจ่ายเงินหนึ่งร้อยห้าสิบดวงเพื่อซื้อมัน”
การโจมตีหนึ่งร้อยห้าสิบครั้ง?
หวังเฉินไม่ได้คาดหวังว่าดาบวิ
