เกียจเกินไปที่จะให้ความสนใจกับชายชราที่ไม่ดีคนนี้และปล่อยให้อยู่คนเดียว
หวังเฉินจะไม่ต้องกังวลกับอีกฝ่าย
กระเทียมหอมเก่า
ซุนโถวเฒ่าที่ไม่มีบุตรเช่าทุ่งแห่งจิตวิญญาณมากมายและอาศัยอยู่ข้างนอกมานานหลายทศวรรษ
แม้ว่าเขาจะไปที่ Ji Fang ในเมืองหยุนชานบ่อยครั้งเพื่อโปรยหินวิญญาณ แต่ด้วยบุคลิกของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่คลิกที่หินวิญญาณที่ด้านล่างของกล่อง
แม้ว่าหวางเฉินจะมีหินวิญญาณจริงๆ แต่เขาก็จะไม่มีวันให้อีกฝ่ายยืมแม้แต่ครึ่งเดียว!
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็หยิบถังเก็บน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำพุออกจากถุงเก็บของใบใหญ่แล้วนำไปใส่ในห้องครัวอีกครั้ง
แล้วมาที่ห้องอันเงียบสงบ
ฉันนั่งอยู่บนฟูก ฉันก็จมอยู่กับความคิด
แรดดิน, ธงเรียงแถว, เรือเหาะ, วัตถุชั่วร้าย, ปรมาจารย์ Zifu, ผู้อาวุโสสูงสุด…
และปฏิกิริยาที่น่าประหลาดใจของนิกายหยุนหยางเมื่อโรคระบาดจากแมลงเกิดขึ้นครั้งแรก
ทั้งหมดนี้ทำให้หวังเฉินรู้สึกราวกับว่ามีมือที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งที่สร้างสถานการณ์เบื้องหลัง
เล่นหมากรุก!
แน่นอนว่าหวังเฉินไม่คิดว่าความรู้สึกของเขาถูกต้องเสมอไป
บางทีมันอาจเป็นเพียงภาพลวงตาหรือเรื่องบังเอิญของเขา
หวังเฉินไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ต่อไป
ถ้าใครสักคนกำลังเล่นเกมหมากรุกที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เขาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นหมากรุกด้วยซ้ำ
รำคาญทำไม?
ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือการเริ่มต้นกับ “มังกรวัชระธรรม”
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา นอกเหนือจากกา
