ม่สำคัญว่าหวังเฉินจะฟังหรือไม่
หลังจากดื่มไวน์น้ำเต้าเสร็จ หัวของเล่าซุนโถวก็ล้มลงบนโต๊ะ
สิ่งที่เขาดื่มเป็นเพียงไวน์ข้าวธรรมดา ไม่ใช่ไวน์แห่งจิตวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงไม่เมา
แต่ตราบใดที่คุณอยากเมาจริงๆ
ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกชี่ แม้แต่ปรมาจารย์จินตันก็สามารถเมาได้
ผู้เฒ่าซุนโถวมาที่หวางเฉินเพื่อดื่มเพื่อกลบความเศร้าของเขา เห็นได้ชัดว่าต้องการระบายความรู้สึกผิดและความกลัวภายใน
หวังเฉินไม่รู้ว่าจะพูดอะไรตอนนี้
คนจนต้องมีอะไรที่ใจร้าย
ในความทรงจำที่เจ้าของเดิมทิ้งไว้ให้ Wang Chen ชายชรานั้นโลภและมีตัณหา และรังแกเขาเมื่อเขายังเด็กและเอาเปรียบเขามาก
แต่ในทางกลับกัน ลาวซุนโถวสอนเจ้าของเดิมด้วยประสบการณ์มากมายในการปลูกฝังสาขาจิตวิญญาณ
แม้ว่าแรงจูงใจจะไม่บริสุทธิ์ แต่ก็ยังช่วยได้อย่างแท้จริง
หลังจากที่หวังเฉินเดินทางผ่านกาลเวลา เขาไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายดูดีมากนัก
ดูเหมือนลาวซุนโถวจะไม่มีความแค้นใดๆ
ฉันยังได้รับหินวิญญาณจากการร่วมมือกับเขาอีกด้วย
สรุปแล้วลุงคนนี้ไม่ใช่คนใจดี และเขาก็ไม่ใช่คนชั่วร้ายและชั่วร้ายด้วย
สำหรับอารมณ์และพฤติกรรมของผู้ฝึกฝนนั้นมองไม่เห็นเลย!
แน่นอน หวังเฉินไม่สามารถทิ้งชายชราไว้ที่นี่ได้ ดังนั้นเขาจึงต้องอุ้มเขาขึ้นและอุ้มเขาไว้บนหลัง
แล้วส่งเขากลับบ้าน
หวังเฉินมีเพียงเตียงเดี่ยวในบ้านของเขาเองและไม่มีเงื่อนไขในการพักค้างคืน
โชคดีที่บ้านของเหล่าซุนโถวอยู่ห่างจากบ้านของเขาเพียง
