ต่วังเฉินก็ค้นพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ทำไมรักครั้งแรกถึงกัดเขาแรงขึ้นเรื่อยๆ และเจ็บหูมากขึ้นเรื่อยๆ!
หวังเฉินตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด
เขาพยายามลืมตาและพยายามลุกขึ้น
ผลก็คือแขนขานั้นราวกับเต็มไปด้วยตะกั่ว หนักมากจนไม่สามารถขยับได้
จมูกของหวังเฉินได้กลิ่นหอมหวาน
ทำให้หัวของเขาหมุน
มีเสียง “เอี๊ยด” ในหูของฉัน
และสัมผัสขนปุย
เสี่ยวไป๋!
“กรี๊ด~”
ในขณะนี้ ประตูที่ล็อคไว้แต่เดิมก็ถูกผลักให้เปิดออก
หวังเฉินพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหันหัวของเขา
ฉันเห็นชายชุดดำเดินเข้ามาในห้อง
ฝ่ายตรงข้ามถือกริชที่ส่องด้วยแสงเย็น
แม้ว่าเขาจะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้เนื่องจากความมืด
แต่ความคิดชั่วร้ายและเจตนาฆ่าที่มาจากบุคคลที่มาทำให้วังเฉินรู้สึกเหมือนว่าเขาตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
อีกฝ่ายมาที่นี่เพื่อฆ่าฉัน!
เลขที่!
หวังเฉินคำรามอย่างเงียบ ๆ ในใจของเขา
เขาไม่อยากตาย
ฉันไม่อยากถูกฆ่าด้วยวิธีที่เข้าใจยากขนาดนี้! –
แต่ในขณะนี้ หวังเฉินไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และพลังเวทย์มนตร์ในเส้นลมปราณและตันเถียนของเขาดูเหมือนจะถูกแช่แข็ง
จะทำอย่างไร?
เสี่ยวไป๋ซึ่งอยู่ข้างหูดูเหมือนจะได้ยินหัวใจของเขา
กัดแรงๆอีก
ความเจ็บปวด! ความเจ็บปวด! ความเจ็บปวด!
ความเจ็บปวดอันรุนแรงทำให้หวังเฉินตื่นขึ้นมาทันที
มานาที่นิ่งงันก็ “มีชีวิตขึ้นมา”
หวังเฉินโผล่นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาออกมาโดยไม่คิดอะไรใดๆ ตามสัญชาตญาณอย่างสมบูรณ์
ชิดกันจนกลา
