าเรียป้องกันอย่างแรง พ่นเลือดออกมาหลายอึกจากแรงกระแทกเขาล้มลงกับพื้น ผมที่เคยจัดทรงอย่างดีตอนนี้ยุ่งเหยิง ขณะที่ใบหน้าของเขาซีดขาวเขายังคงมีสติ แต่รู้สึกเหมือนอวัยวะภายในเคลื่อนที่จากแรงกระแทก ถ้าไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ของเขา เขาอาจจะมีปัญหาแม้แต่จะรอดชีวิตจากการชนครั้งนี้เหล่าหญิงสาวที่จับจ้องหลิวเฉียนรู้สึกใจสลาย มันเป็นสิ่งที่พวกเธอไม่เต็มใจที่จะเห็นอย่างแน่นอน…ความจริงแล้ว การมีรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาไม่ได้แปรผันโดยตรงกับความแข็งแกร่งที่คนๆ หนึ่งมี แม้ว่าธาตุไฟและสายฟ้าของโม่ฟ่านจะหมดลงแล้ว แต่หลิวเฉียนก็ยังไม่สามารถเอาชนะธาตุใดธาตุหนึ่งของเขาได้… และเขาก็ยับเยินไปหมด!หลิวเฉียนไม่มีความกล้าที่จะประลองต่อ เขาเดินออกจากเวทีไปด้วยความโกรธหวงซิงหลีรีบวิ่งไปข้างหน้า พยายามจะช่วยเหลือหลิวเฉียนที่บาดเจ็บสาหัสหลิวเฉียนรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เขาเมินความหวังดีของหวงซิงหลีอย่างไม่สบอารมณ์ และหายไปจากฝูงชน เขายังปฏิเสธข้อเสนอของอาจารย์ไป๋เหมยที่จะรักษาบาดแผลของเขาด้วย!“อีโก้ของเขาเจ็บปวด เขาก็เลยแสดงอารมณ์ด้วย” ไป๋เหมยเหลือบมองหลิวเฉียนที่กำลังโกรธและส่ายหัวหวงซิงหลียืนนิ่งด้วยใบหน้าว่างเปล่า เธอตกใจราวกับถูกฟ้าผ่าเมื่อเห็นแววตาที่แสดงความรังเกียจในดวงตาของหลิวเฉียนหวงซิงหลีกลับไปนั่งที่ด้วยความผิดหวัง คนที่เธอชื่นชมมากที่สุดเพียงแค่เหลือบมองเธอด้วยความรังเกียจ และรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเธอมืดมนลง
