โม่ฟ่านถึงกับพูดไม่ออกหมอนี่ใจร้อนเกินไปหน่อยไหม? แค่ย้ายมาเรียนธาตุอื่น ถึงกับเรียกเขาว่าขยะต่อหน้าคนทั้งโรงเรียนเลยเหรอ?
“ครับ งั้นผมนั่งตรงนี้แล้วกันครับอาจารย์” โม่ฟ่านตอบกลับอย่างใจเย็น เขาไม่ใช่คนที่จะยอมอ่อนข้อให้ใครง่ายๆ อยู่แล้ว
โม่ฟ่านไม่เชื่อว่าผู้อำนวยการธาตุไฟคนนี้จะมีอำนาจไล่เขาไปได้ ในเมื่ออาจารย์ใหญ่เซียวเป็นคนจัดการเรื่องให้เขาเอง!
เว่ยหรงเลิกคิ้วขึ้น หมอนักเรียนย้ายมาใหม่นี่กล้าดียังไงมาเถียงเขา!
นักเรียนทุกคนในโรงเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟต่างก็ให้ความเคารพเขาอย่างยิ่งยวด รวมถึงพวกสิบอันดับแรกที่มีพื้นเพไม่ธรรมดาและแข็งแกร่งโดดเด่นด้วย
“คิดว่าตัวเองเก่งมากเหรอ?” เว่ยหรงถาม
“ก็ไม่เลวนะครับ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ขยะ” โม่ฟ่านตอบ
“การทดสอบประจำเดือนนี้จบไปแล้ว ถือว่าแกโชคดี เดือนหน้า ถ้าอันดับแกยังต่ำกว่าพัน แกก็ไสหัวกลับไปธาตุเดิมซะ ฉันเป็นคนดูแลการจัดสรรทรัพยากรที่นี่ ฉันสามารถยึดของแกไปได้ง่ายๆ โดยอ้างว่าผลงานแกห่วยแตกเกินไป” เว่ยหรงกล่าว
“พันเหรอครับ? อาจารย์ครับ ผมว่าอาจารย์ประเมินผมต่ำไปหน่อยหรือเปล่า?” โม่ฟ่านหัวเราะ
“หึ งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ” เว่ยหรงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ตอนผมมาที่นี่ครั้งแรก ผมก็ลองสำรวจดูแล้วนะครับ แต่สำหรับผม โรงเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟนี่มันค่อนข้างจะ…น่าผิดหวัง” โม่ฟ่านกล่าว
“แกจะสื่ออะไร?” เว่ยหรงถามด้วยตาเบิกกว้าง
“อาจารย์บอกว่าไม่รับขยะ แต่ทำไมผม
