่านและพูดเยาะเย้ยว่า “โกรธเหรอที่ผมบอกว่าคุณเป็นผู้ติดตาม? อืม ให้ผมเดานะ คุณมาจากตระกูลดังตระกูลไหนกัน…”
โม่ฟ่านคว้าหูกระต่ายที่ดูหรูหราของชายคนนั้นไว้แล้วจ้องเขาเขม็ง “เปิดตาหมาของแกดูหน้าฉันดีๆ นะ กล้าดียังไงมาบอกว่าฉันไม่หล่อ!”
ไอ้ถูถูรู้สึกอยากจะกระทืบส้นเท้าเมื่อได้ยินคำพูดของโม่ฟ่าน เธออยากจะตบเขาให้ตายตรงนั้นเลย ขณะเดียวกัน ริมฝีปากของมู่หนูเจียวก็กระตุกเล็กน้อย เธอยอมแพ้กับเขาจริงๆ แล้ว
“ไอ้หนู ฉันแนะนำให้แกปล่อยมือซะตอนนี้ ไม่งั้น ฉันรับรองว่าแกจะต้องใช้ปากคาบมือของแกไปอ้อนวอนอาจารย์ธาตุรักษาที่ห้องพยาบาลให้ต่อให้ใหม่!” เสียงของหลินหยานอวี่เย็นยะเยือกขึ้นมาทันที
เขาปล่อยให้โม่ฟ่านดึงหูกระต่ายของเขาไปมา แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววเย็นชา ออร่าของเขาแตกต่างจากท่าทีตุ๊ดๆ ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง!
“หยิ่งผยองมาก แกดูถูกฉันก่อน ปกติฉันจะจับแกเหวี่ยงลงพื้นแล้วใช้เป็นพรมเช็ดเท้า ฉันจะไม่ให้โอกาสแกแก้ตัวอีกแล้ว”
บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนตึงเครียดขึ้นอย่างรวดเร็ว ถ้ามองเห็นได้ คนที่อยู่ใกล้ๆ คงเห็นกาแล็กซีเล็กๆ สองแห่งกำลังปะทะกันอย่างรุนแรง
“จำคำพูดของแกไว้ให้ดี!” หลินหยานอวี่พูดอย่างเย็นชา
ขณะเดียวกัน ชายร่างสูงคนหนึ่งก็เดินมาจากด้านหลัง ชายคนนั้นมีออร่าที่ค่อนข้างน่าเกรงขาม ฝูงชนรีบหลีกทางให้เขาทันที พร้อมกับแววตาที่ดูสะใจเล็กน้อย
“หยานอวี่ เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” ชายร่างสูงเดินเข้ามาใก
