“เขายังคงมีสร้อยข้อมือนั่นอยู่ มันมียาแก้โรคระบาดที่หวังเสี่ยวจวินแลกมาด้วยชีวิตถ้ามันอยู่กับสภาหลิงหลิง แล้วเราจะทำอย่างไรกับผู้ติดเชื้อ? เราจะรับมือกับกองทัพเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวได้อย่างไร?”หลิงหลิงพูดอย่างกังวล
พวกเขาจะระบายความโกรธและแก้แค้นหลังจากสังหารสภาหลัวเหมียนได้แต่หางโจวจะต้องเผชิญกับความสูญเสียอย่างหนัก
งูเทพโทเท็มดำไม่ได้สนใจอะไรมากนักมันกลืนสภาหลัวเหมียนพร้อมกับโล่เพชรลงไปในท้องลึกจนหมดโอกาสหลบหนี
โม่ฟ่านยังคงจมอยู่ในห้วงความคิด เมื่อเขาได้ยินเสียงดังมาจากท้องฟ้าเขายกศีรษะขึ้นมองและเห็นกลุ่มเมฆของเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวกำลังบินตรงมาทางพวกเขา!
พวกเขาอยู่ในหุบเขาใกล้เมือง หลังจากผ่านหุบเขาไปเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวก็จะพบกับบ้านเรือน ผู้คน ถนน โรงเรียนและเขตแยกกักกันหลักที่เก็บผู้ติดเชื้อทั้งหมดไว้แม้ว่าผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงจะถูกอพยพออกไปเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของโรคระบาดแต่เมื่อเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวบุกรุกเข้ามาในเมือง สัตว์อสูรบินเหล่านี้ก็จะคร่าชีวิตผู้คนที่ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้อย่างรวดเร็วไม่มีอะไรที่พวกเขาจะทำได้เลย!
กองทัพเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวกำลังเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆนอกเหนือจากหมอกจางๆ โม่ฟ่านมองเห็นสิ่งมีชีวิตสีเงินกำลังกระพือปีกอยู่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้ามันกำลังนำสัตว์อสูรขนาดใหญ่อีกสองสามตัวบินตรงไปยังเมืองหางโจว
“นั่นอะไรน่ะ? ตัวสีเงินนั่น?” โม่ฟ่านพูดด้วยความหวาดกลัวอ
