เวลานี้ ร่างกายของกู้หย่วนดูเหมือนจะซูบลงกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย คล้ายกับว่ามัดกล้ามเนื้อถูกควบแน่นให้เข้มข้นขึ้น ทว่าลายเส้นกล้ามเนื้อกลับดูไหลลื่น สมบูรณ์ และแฝงไปด้วยความงามของพละกำลังที่ดูแปลกตา
“ความรู้สึกนี้ช่างวิเศษนัก!”
กู้หย่วนกำหมัดแน่น สัมผัสถึงพลังที่อัดแน่นอยู่ภายในพลางครุ่นคิด
“วรยุทธ์นี้ แท้จริงแล้วก็คือวิถีแห่งการวิวัฒนาการนั่นเอง เป็นการใช้กรรมวิธีต่างๆ เพื่อเสริมสร้างร่างกายและจิตวิญญาณ ยกระดับแก่นแท้แห่งชีวิตของตนเอง”
“ทว่าเคล็ดวิชาพญางูทองกลืนปราณนี้แม้จะล้ำเลิศและช่วยให้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แต่มันดูจะไม่ค่อยเป็นมิตรกับคนธรรมดาสักเท่าไหร่นัก เพราะไม่ว่าจะเป็นการฝึกหมัดหรือการหายใจล้วนแต่เป็นการเผาผลาญเลือดลมและทำลายร่างกายทั้งสิ้น ขนาดข้าดื่มซุปนกพิราบตุ๋นหวงจิงบำรุงเป็นประจำ ก็ยังยากจะขจัดผลกระทบนี้ไปได้หมด!”
กู้หย่วนพิจารณาเงียบๆ
“หากไม่ใช่เพราะข้าได้รับการเสริมพลังจากพรสวรรค์เขี้ยวเหล็กจนร่างกายผลัดเปลี่ยนกระดูกเปลี่ยนเส้นเอ็น มีรากฐานที่หนาแน่นกว่าคนทั่วไป ป่านนี้คงได้ทิ้งรอยแผลเรื้อรังไว้ในตัวไม่น้อยแล้ว”
