หนักพวกเขาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับผู้ปกครองจนตาย
ท่านผู้อาวุโส หลี่เทียน เหลือบมองสมาชิกสภา จูเมิ่งก่อนจะมองไปที่ที่ปรึกษากองทัพ หยุนเฟิง และกล่าวว่า“เหยี่ยวเวทมนตร์ขาวจริงจังกับการรุกรานครั้งนี้มากไม่มีใครสงสัยเลยหรือว่าทำไมสัตว์อสูรที่เคยอยู่อย่างสงบที่สันเขาตะวันตกถึงได้โจมตีเมืองของเราอย่างกะทันหัน?”
“พวกสารเลวพวกนี้ก็ฉลาดเหมือนกันพวกมันแค่ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของเราเนื่องจากแนวป้องกันของเราได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเพราะโรคระบาดพวกมันคงไม่ปล่อยโอกาสอันดีเช่นนี้ให้หลุดลอยไปพวกมันต้องการยึดครองเมืองของเรามาโดยตลอดความสงบที่เรามีเป็นเพียงเพื่อให้เราลดการ์ดลง”ที่ปรึกษากองทัพของป้อมปราการตะวันตก หยุนเฟิง กล่าว
สมาชิกสภา จูเมิ่ง เหลือบมอง หลี่เทียนและถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ท่านผู้อาวุโส หลี่เทียน ท่านพูดเหมือนท่านรู้บางอย่าง?”
“ลูกน้องของข้า เหลิงชิง ได้รู้ความจริงของโรคระบาดจากนักเวทหนุ่มสาวผู้กล้าหาญหลายคนมันไม่ใช่ภัยพิบัติทางธรรมชาติแต่เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น!”ท่านผู้อาวุโส หลี่เทียน กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง
โรคระบาดไม่ใช่ภัยพิบัติทางธรรมชาติ มันเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น!
คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในห้องประชุมทำให้ทุกคนตกตะลึง
“ท่านผู้อาวุโส หลี่เทียน ท่านหมายความว่าอย่างไร?”ที่ปรึกษากองทัพ หยุนเฟิง ถามด้วยความสงสัย
“แน่นอนว่าทุกคนรู้ว่าต้นตอของการระบาดที่ป้อมปรา
