ช่นนี้เพราะพวกมันคิดว่าผู้ป่วยที่ติดเชื้อทุกคนคือหนูระบาดร้ายกาจเป็นอาหารอันโอชะ เป็นทรัพยากรที่จะทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้น!”ท่านผู้อาวุโส หลี่เทียน กล่าวจบด้วยความโกรธ
คนอื่นๆ ตกตะลึงอย่างยิ่งเมื่อได้ยินคำพูดของเขา
“ท่านกำลังบอกว่าเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวโจมตีเราก็เพราะพวกมันกำลังพุ่งเป้าไปที่ผู้คนที่ได้รับผลกระทบจากโรคระบาดอย่างนั้นหรือ?”สมาชิกสภา จูเมิ่ง ถามด้วยความไม่เชื่อ
“ถูกต้อง!ท่านไม่สังเกตหรือว่าเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวไม่ได้พยายามทำลายป้อมปราการ?หลังจากที่เราย้ายผู้ติดเชื้อทั้งหมดจากเมืองขาวและป้อมปราการไปยังเมืองหางโจวสัตว์อสูรก็จับจ้องไปที่เมืองนั้นแทนแล้ว!”หลี่เทียน กล่าวอย่างหนักแน่น
เมืองหางโจวกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายหลี่เทียน ไม่สนใจที่จะถนอมน้ำใจใครเลยเขามุ่งมั่นที่จะเปิดเผยแผนการสมคบคิดของสมาชิกสภา หลัวเมี่ยนให้ทุกคนรู้ระหว่างการประชุมเพื่อให้พวกเขาตระหนักถึงสาเหตุที่แท้จริงของการต่อสู้!
ในฐานะนักเวท หลี่เทียน เชื่อมั่นอย่างยิ่งว่านักเวททุกคนมีหน้าที่ต้องหยุดยั้งสัตว์อสูรไม่ให้แทรกซึมเข้ามาในอาณาเขตของตนโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันแต่นั่นไม่ได้หมายความว่านักเวทจะต้องเสียสละชีวิตอันมีค่าของตนเพื่อภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้นอันเป็นผลมาจากความโลภของคนคนเดียว!
