ปกครองดูเหมือนจะตระหนักว่ากำลังของกองทัพพวกมันไม่แข็งแกร่งพอที่จะฝ่าแนวป้องกันของมนุษย์ได้ ดังนั้นมันจึงเลือกที่จะถอยทัพ ผลก็คือ เหยี่ยวเวทมนตร์ขาวจำนวนมหาศาลที่กำลังวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าเหมือนพายุ ก็กลับไปยังสันเขา
อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ก็ยังไม่คลี่คลาย สัตว์อสูรไม่ได้ถอยกลับไปยังรังของพวกมัน แต่กำลังพักผ่อนชั่วคราวในป่าที่อยู่ใกล้ป้อมปราการที่สุด รอที่จะเปิดฉากโจมตีครั้งต่อไป
บนเส้นทางใกล้ป้อมปราการตะวันตก โม่ฟ่านสวมชุดแพทย์สนามและเดินทอดน่องไปตามถนนพร้อมกับหลิงหลิงที่อยู่ในชุดพยาบาล พวกเขาได้รับเอกสารรับรองจากเหล่งชิง ทำให้สามารถเดินผ่านการรักษาความปลอดภัยได้อย่างง่ายดาย
โม่ฟ่านเงยหน้าขึ้นมองเห็นฝูงเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวบินไปในระยะไกล เขามองซากศพที่ผิดรูปซึ่งร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าใกล้ป้อมปราการ ป้อมปราการเคยเป็นสีเทาและขาวผสมกัน แต่ตอนนี้กลับเปื้อนไปด้วยเลือดและขน การต่อสู้นั้นน่าสะพรึงกลัว มีจอมเวทนักรบกี่คนที่ต้องเสียสละเพื่อสังหารเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวจำนวนมากขนาดนี้?
โม่ฟ่านไม่ได้ใช้เวลามากนักในการจมปลักอยู่กับความเศร้า เขาทำตามคำสั่งของเหล่งชิงและติดตามเซรุ่มเลือดมายังป้อมปราการ สิ่งที่พวกเขาต้องทำตอนนี้คือเฝ้ารอเป้าหมาย
ทันทีที่พวกเขามาถึงพื้นที่เก็บของ โม่ฟ่านและหลิงหลิงใช้การปลอมตัวและอ้างว่ามานับและตรวจสอบเซรุ่มเลือด น่าเสียดายที่เสบียงส่วนใหญ่ถูกแจกจ่ายไปแล้ว เหลือเพียงไม่กี่กล
