าพูดอะไรอีก นอกจากคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นบุคลากรทางการแพทย์ “ไม่เป็นไรถ้าคุณจะเอาไป แต่ผมขอแจ้งรองผู้อาวุโสแห่งศาลเวทมนตร์ หวังอี้ ได้ไหมครับ? เสบียงเหล่านี้เป็นของสมาคมเวทมนตร์และสหภาพผู้คุมกฎ ดังนั้นเรายังต้องทำตามขั้นตอน…”
“พยายามจะขู่ผมด้วยรองผู้อาวุโสแห่งศาลเวทมนตร์เหรอ?” ผู้บัญชาการหมิงกั๋วหัวเราะเยาะอย่างดูถูก
เขาโบกมือเป็นสัญญาณให้คนของเขาเอาเสบียงไป โดยไม่เปิดโอกาสให้บุคลากรทางการแพทย์ได้พูดคุย
นักรบเวทมนตร์มากันเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะมีทหารยามจำนวนไม่น้อยอยู่ที่นั่น แต่พวกเขาก็ไม่กล้าต่อต้านกองทัพ พวกเขาเพียงแค่ยืนมองหน้ากันในขณะที่กล่องเซรั่มเลือดถูกขนย้ายไป…
——
บุคลากรทางการแพทย์มีสีหน้าหม่นหมอง เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างรวดเร็วและกดหมายเลข ปฏิกิริยาที่ตื่นตระหนกของเขาบ่งบอกชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“รองผู้อาวุโสแห่งศาลเวทมนตร์ หวังอี้?” โม่ฟ่านยกมุมปากขึ้น เขาได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์แล้ว
เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเซรั่มเลือด ไม่อย่างนั้นทำไมพวกเขาถึงต้องการห้ามไม่ให้เอาไป? แนวหน้ากำลังถูกโจมตีอย่างหนัก ดังนั้นจึงสมเหตุสมผลที่เสบียงเช่นนี้จะถูกส่งไปที่นั่นทันที
โม่ฟ่านกำลังปลอมตัวเป็นแพทย์ทหารเช่นกัน เมื่อเขาเห็นคนของผู้บัญชาการหมิงกั๋วกำลังเอาเซรั่มเลือดไป เขาก็รีบเข้าไปหา
“ผู้บัญชาการครับ โปรดรอสักครู่” โม่ฟ่านเรียก
“คุณเป็นใคร? คุณกำลังพยายามหยุดผมด้วยชื่อให
