ใครเคยเห็นโรคระบาดที่แพร่กระจายได้รวดเร็วขนาดนี้ เปลี่ยนเมืองที่สงบสุขและทันสมัยให้กลายเป็นสถานที่ที่น่าสะพรึงกลัวเต็มไปด้วยความเจ็บป่วย
เธอยื่นมือออกไปและยื่นโถเลือดงูเห่าฟ้าขนาดใหญ่ให้สมาชิกสภาจูเมิ่ง “นี่คือเลือดเทพ ถ้าเขาเป็นต้นกำเนิดของโรคระบาด เลือดนี้ก็น่าจะเป็นประโยชน์กับเรา”
จูเมิ่งส่งสัญญาณให้คุณลู่ ซึ่งรีบรับเลือดและไปยังห้องแล็บพร้อมกับทีมของเขา พวกเขามีเวลาเหลือเพียงสามวันในการพัฒนาเซรุ่ม
“องครักษ์ ขังพวกเขาไว้” จูเมิ่งสั่ง
หลี่จินรีบพาพวกเขาไปทันที
ทันทีที่พวกเขาจากไป ชายคนหนึ่งสวมชุดผู้บัญชาการก็รีบเข้ามาในห้อง เขาทำความเคารพสมาชิกสภาจูเมิ่งก่อนจะกระซิบข่าวสารบางอย่างที่หูของเขา
“เจ้าเพิ่งพูดว่าอะไรนะ!?” สมาชิกสภาจูเมิ่งจ้องมองเขา
ผู้คนในห้องหันความสนใจไปที่จูเมิ่งทันทีเมื่อเห็นปฏิกิริยาที่ผิดปกติของเขา พวกเขาไม่สามารถจินตนาการได้ว่าจะเป็นข่าวอะไรที่จะทำให้เขาตกใจได้ขนาดนี้
“เราเพิ่งได้รับข่าวจากป้อมปราการ สถานการณ์วิกฤตอย่างยิ่งครับ ท่านสมาชิกสภา โปรดจัดการประชุมเพื่อช่วยเหลือเราในการซุ่มโจมตี” ผู้บัญชาการกล่าว
“เอาล่ะ” จูเมิ่งพยักหน้าด้วยความไม่เชื่อ “ข้าจะส่งคำสั่งทันที”
เมื่ออู๋ผิงจิง หัวหน้าองครักษ์หลวง เห็นปฏิกิริยาของจูเมิ่ง เขาถามว่า “ท่านสมาชิกสภา เกิดอะไรขึ้นครับ?”
“เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ ให้ตายสิ!” สมาชิกสภาจูเมิ่งถอนหายใจ เขาไม่มีแม้แต่เวลาจะจัดเคราที่ยุ่
