หลังจากข้ามเนินเขามาสองสามลูก ถังเยว่ก็หยิบลูกแก้วโทเท็มออกมาพลังชีวิตภายในลูกแก้วโทเท็มเกือบจะหมดลงแล้ว เธอจึงต้องปล่อยงูยักษ์ออกมาโดยเร็วที่สุดทันทีที่ลูกแก้วถูกหยิบออกมา หมอกหนาทึบก็พวยพุ่งออกมาจากมันหมอกนั้นมีสีน้ำเงินเข้ม โม่ฟ่านถึงกับถอยห่างออกไปเพื่อสังเกตการณ์ แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อหมอกนั้นกระจายตัวมาถึงบริเวณที่เขาอยู่ภายในไม่กี่วินาที บดบังทัศนวิสัยของเขาจนมองไม่เห็นอะไรเลยในความมืด โม่ฟ่านสัมผัสได้ถึงบางสิ่งกำลังเลื้อยอยู่ตรงหน้าเขาเขารู้สึกถึงความเย็นยะเยือก ดูเหมือนมีบางสิ่งกำลังดันเขาอยู่ บังคับให้เขาถอยหลังไปอีกโม่ฟ่านใช้มือสัมผัสและพบว่าเป็นเกล็ดงูที่เย็นเฉียบ เขารู้ทันทีว่าเจ้าตัวใหญ่กำลังยืดขยายร่างกายออก โม่ฟ่านรีบวิ่งไปยังก้อนหินที่สูงกว่าใกล้ๆเขายืนอยู่บนยอดหินและกวาดตามองลงไป บริเวณทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยหมอกสีน้ำเงินเข้ม กินพื้นที่ไปครึ่งภูเขาในม่านหมอก ร่างยักษ์จะปรากฏให้เห็นเป็นครั้งคราว เผยให้เห็นเกล็ดที่แข็งแกร่งและมั่นคง ลวดลายบนผิวหนังของงูดูเหมือนภาพวาดฝาผนังสำหรับโม่ฟ่านที่มองจากระยะไกลก่อนหน้านี้ เขาเคยมองเจ้าตัวใหญ่ผ่านหน้าต่างอาคาร แต่ครั้งนี้ไม่มีอะไรขวางกั้นระหว่างพวกเขา ความหนาวเหน็บอันยิ่งใหญ่ผุดขึ้นมาจากส่วนลึกในจิตวิญญาณของเขา โม่ฟ่านไม่กล้าแม้แต่จะมองมันต่อไปอีก
ครู่ต่อมา หมอกสีน้ำเงินเข้มก็จางหายไปในที่สุด งูขนาดยักษ์นอนแผ่อยู่บนภูเขาร่างก
