้าออกจากทะเลสาบตะวันตก
“พูดง่ายๆ คือ จูเมิ่งคนนี้คือศัตรูตัวฉกาจของเทพเจ้าของคุณ” โม่ฟ่านกระซิบกลับขณะเหลือบมองชายไว้เครา
“อืม เขามาที่นี่โดยตรงเพื่อกล่าวโทษเราทันทีที่พบผู้เสียชีวิต… ราวกับว่าเขารอมานานพอแล้ว” ถังเยว่กล่าว
“แต่ทำไมคุณถึงมั่นใจนักว่างูฟ้าถูกจัดฉาก?” โม่ฟ่านสับสน
อันที่จริง โม่ฟ่านก็เห็นด้วยว่ามันอันตรายเกินไปที่จะปล่อยให้สัตว์ร้ายขนาดมหึมาเช่นนี้อาศัยอยู่ในเมือง หากถังเยว่ไม่ได้บอกเขาเกี่ยวกับการสืบทอดของเผ่าของเธอ เขาก็คงจะเห็นด้วยกับข้อเสนอของจูเมิ่ง
“เจ้าตัวใหญ่มีพิษ แต่เขาไม่ปล่อยพิษสุ่มสี่สุ่มห้า และก็ไม่ใช้กับมนุษย์ด้วย ถ้าเขาปล่อยพิษ คุณจะไม่พบสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตัวเดียวในบริเวณทะเลสาบตะวันตก เมื่อสัปดาห์ก่อน เราส่งคนไปตรวจสอบ สถานที่ที่เขาปรากฏตัวคือพื้นที่ก่อสร้างที่กำลังสร้างตึกระฟ้า ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเมื่อมันปรากฏตัว ขนาดมหึมาของมันยังไม่เหยียบใครเลย นับประสาอะไรกับการวางยาพิษใคร!” ถังเยว่โพล่งออกมาอย่างโกรธเคือง
ถังเยว่คุ้นเคยกับงูฟ้ามากกว่าใคร เขาไม่เคยฆ่าโดยไม่มีเหตุผล โดยเฉพาะมนุษย์ที่บูชาเขา
งูฟ้าไม่รับผิดชอบต่อศพที่พบในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาอย่างแน่นอน!
“ที่สำคัญที่สุด งูฟ้าจะขับของเหลวที่ช่วยในการลอกคราบในช่วงนี้ ดังนั้นมันจะไม่มีพิษตลอดช่วงนี้ ดังนั้นต้องมีคนจัดฉากเจ้าตัวใหญ่ด้วยศพสองศพที่ปรากฏขึ้นมาอย่างไม่มีที่มา” ถังเยว่มั่นใจอย่างยิ่ง
“เข้าใจแล้