่ฉันจะยืนดูเธอตกไปอยู่ในปากหมาป่าได้ยังไง? หลิว อี้หลินก้าวไปข้างหน้าอย่างเด็ดเดี่ยวและพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “เพื่อน นายทำเกินไปแล้วนะ ผมดูแลซินเซียมาหลายเดือนแล้ว ผมรู้ว่าเธออ่อนโยนแค่ไหน ผมจะไม่ยอมให้นายเอาเปรียบความอ่อนโยนของเธอและรบกวนเธอตามใจชอบ เธออาจจะเงียบไป แต่ไม่ได้หมายความว่าผม หลิว อี้หลิน จะยอม!”
ซินเซียกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เพราะเธอไม่เห็นด้วยกับหลิว อี้หลิน
อันที่จริง ซินเซียได้บอกหลิว อี้หลินไปชัดเจนแล้ว แต่หมอนี่ดูเหมือนจะอยู่ในโลกของตัวเอง!
อย่างไรก็ตาม โม่ฟ่านห้ามเธอไว้ เขาหรี่ตาและมองหลิว อี้หลิน ซึ่งรูปลักษณ์และการกระทำบ่งบอกว่าเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างเรียบร้อย เขาถามพร้อมรอยยิ้มว่า “นายชอบเธอเหรอ?”
“นายจะพูดอะไร…” หลิว อี้หลินกล่าว
“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็ยังคิดว่านายทำตัวสมเหตุสมผลอยู่ ไม่อย่างนั้น นายเสือกเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ?” โม่ฟ่านสบถ
หลิว อี้หลินไม่ชอบให้ใครมาด่าเขา เขาย่นคิ้วและมองซินเซีย
ไม่เป็นไร เขาใช้โอกาสนี้แสดงความรู้สึกของเขาได้ ไม่อย่างนั้น ผู้หญิงที่เขารักจะถูกลากไปโดยหมาป่าโรคจิตตัวนี้ ทำให้ผู้หญิงที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาที่เขาชอบต้องแปดเปื้อน!
“แล้วไงถ้ามันจริง!” หลิว อี้หลินพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“แล้วไงถ้ามันจริง? ฉันผิดหวังอยู่แล้วตอนที่พวกผู้หญิงพวกนั้นรังแกเธอ ถ้านายเป็นลูกผู้ชายจริง นายควรจะเตะพวกมันไปเลยตรงๆ แทนท
