นตาบอดขนาดนั้นเลยเหรอถึงกล้ามาหาเรื่องเจ้าชายน้ำแข็ง?” ลูกน้องคนหนึ่งของหลิว อี้หลินกล่าว
“ดูเอาเองสิ ผู้ชายเสื้อดำคนนั้น หลิว อี้หลินเตือนเขาแล้วว่าอย่าข้ามเส้น แต่หมอนั่นไม่ให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าเด็กสาวผู้เยียวยาซินเซียจะเกิดมาพร้อมกับความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว แต่ก็มีผู้ชายหลายคนสนใจเธออยู่ไม่น้อย อย่างไรก็ตาม ไม่กล้าแข่งกับเจ้าชายน้ำแข็ง ก็ถูกสั่งสอนอยู่เบื้องหลัง… หมอนี่กำลังจะเจอเรื่องหนักแล้ว” นักเรียนคนหนึ่งที่ค่อนข้างอัปเดตข่าวสารในโรงเรียนกล่าว
“ว่าแต่ มีใครรู้ไหมว่าหมอนี่เป็นใคร? ฉันว่าเขาไม่ใช่คนของสถาบันเจ้อเจียงนะ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่ ไม่อย่างนั้น เขาจะกล้ามาต่อต้านหลิว อี้หลินทำไม! ดูเขาสิ ยังคิดว่าตัวเองเก่งอยู่เลย ฉันพนันได้เลยว่าเขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแพ้การต่อสู้ครั้งนี้ได้ยังไง” ลูกน้องของหลิว อี้หลินหัวเราะออกมาเสียงดัง
ลมประหลาดพัดผ่านบริเวณนั้น ใบไม้ที่ร่วงหล่นปลิวไปตามลม
ฝูงชนรู้สึกสนใจ พวกเขาล้อมรอบบริเวณทั้งหมด รอให้ทั้งสองเริ่มต่อสู้
โรงเรียนก็มีกฎตั้งไว้ แต่มีจอมเวทกี่คนที่ควบคุมมือตัวเองได้จริงๆ?
“ซินเซีย ถอยไป ฉันจะสั่งสอนไอ้โง่นี่เอง ธาตุน้ำแข็งของฉันค่อนข้างทรงพลัง ฉันไม่อยากทำร้ายเธอโดยไม่ตั้งใจ” หลิว อี้หลินพูดอย่างสุภาพ
โม่ฟ่านไม่ได้ตั้งใจผลักซินเซียออกไป ดวงตาของเขากะพริบด้วยสายฟ้าสีม่วงดำ เป็นสัญญาณว่าเขากำลังสะสมพลัง
“ฉันชอบใช้สายฟ้าจัดการ
