จ้านคง เขาจัดการระงับข้อมูลเกี่ยวกับธาตุปีศาจไว้ได้ ดังนั้นจึงมีคนไม่มากที่รู้ความลับของเขา “บางครั้งผมก็สงสัยว่านายเป็นอมตะหรือเปล่า… รอดมาได้ยังไงหลังจากนั้น?” จ้านคงยิ้มเมื่อเห็นโม่ฟ่านที่ดูมีชีวิตชีวาอยู่ตรงหน้า “ผมก็เหมือนตายไปแล้วนั่นแหละครับ การบ่มเพาะของผมลดลง” โม่ฟ่านพูดด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว “นั่นไม่เป็นไรหรอก นายฟื้นฟูการบ่มเพาะได้ง่ายๆ ฉันให้พวกเขาตรวจร่างกายของนายอย่างละเอียดแล้ว สายเลือดปีศาจในร่างกายของนายถูกชำระล้างหมดแล้ว และวิญญาณของนายก็ฟื้นตัวได้ดีด้วย” จ้านคงกล่าว “โล่งอกไปทีครับ” โม่ฟ่านพยักหน้าและถอนหายใจอย่างโล่งอก “ว่าแต่ ฉันได้ทดลองเล็กน้อยโดยใช้พลังงานของพระธาตุโลหิตกับร่างกายของนาย ฉันพบว่าตอนนี้ร่างกายของนายมีภูมิคุ้มกันต่อมันแล้ว” จ้านคงกล่าว “ภูมิคุ้มกัน?” โม่ฟ่านสับสน “พูดตรงๆ คือพระธาตุโลหิตจะไม่มีผลกับนายอีกต่อไป นายจะไม่สามารถกลายเป็นปีศาจได้อีกแล้ว ถ้านั่นเป็นธาตุจริงๆ นายคงจะปลุกธาตุใหม่ได้แล้ว อย่างไรก็ตาม ตอนนี้นายมีแค่สี่ธาตุ แทนที่จะมีธาตุปีศาจอยู่ในโลกวิญญาณของนาย สิ่งที่พวกเขาคิดค้นขึ้นมามันเหมือนไวรัส ยาเสพติด ยาชีวเคมี มันไม่เกี่ยวข้องกับธาตุใหม่เลย” จ้านคงกล่าว โม่ฟ่านพยักหน้า ลู่เนี่ยนและพวกบ้าคลั่งมาก พยายามสร้างสิ่งที่บิดเบี้ยวขนาดนั้นให้เป็นธาตุเวทมนตร์ใหม่ “นายควรฝึกฝนอยู่ที่นี่สักพัก พยายามฟื้นฟูการบ่มเพาะของนายก่อน ข่าวการตายของนาย
