ลำแสงแห่งลูกศรที่ส่องประกายร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าดุจพายุสีทอง
ลูกศรเพียงไม่กี่ดอกอาจไม่เพียงพอที่จะสร้างรอยขีดข่วนบนผิวหนังของสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการได้แต่ถ้าเป็นหลายร้อยหรือแม้แต่พันดอก เรื่องราวก็จะแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ตะขาบยักษ์พิษไม่คาดคิดว่าจะพบจอมเวทที่ทรงพลังเช่นนี้ในกลุ่มมนุษย์เนื่องจากมันมีธาตุมืด ธาตุแสงจึงกลายเป็นหนึ่งในจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมัน!
ลูกศรแสงแต่ละดอกทะลุทะลวงและหลอมละลายเกราะของมันได้อย่างง่ายดายสัตว์อสูรกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อลำแสงสีทองที่ร้อนระอุเผาไหม้บาดแผลของมัน
ลำแสงสวรรค์: บทสวดศักดิ์สิทธิ์!
พลังชำระล้างนั้นร้ายกาจต่อสัตว์อสูรชั่วร้ายตะขาบยักษ์พิษเต็มไปด้วยพิษ ดังนั้นเลือดทุกหยดของมันจึงหวาดกลัวลูกศรแสงที่บรรจุพลังชำระล้างแห่งบทสวดศักดิ์สิทธิ์…
ขณะที่ลูกศรแสงร่วงหล่นลงมา แทนที่จะมีเลือดกระเซ็นจากการถูกอาวุธแหลมคมแทงลูกศรสีทองกลับหลอมละลายเกราะของสัตว์อสูรราวกับเหล็กร้อนที่หลอมละลายขี้ผึ้งไม่ว่าเนื้อของมันจะหนาและเกราะของมันจะแข็งแกร่งเพียงใดพลังชำระล้างแห่งบทสวดศักดิ์สิทธิ์ก็ยังสามารถทะลุทะลวงเข้าไปได้!
ตะขาบยักษ์พิษสั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนที่จะเริ่มกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด
การเคลื่อนไหวแต่ละครั้งของหางมันทำให้พื้นที่ทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงโม่ฟ่านรีบหนีออกจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
เขาพอใจกับเศษวิญญาณระดับผู้บัญชาการหนึ่งชิ้นแล้ว