“ให้ตายเถอะ ถึงกับปลุกวิชาอสูรตื่นขึ้นมาได้ด้วย!”
เมื่อเห็นฉากนี้ เปลือกตาของกู้หย่วนก็กระตุกถี่ยิบ เขารู้สึกหวาดเสียวอยู่บ้าง ก่อนจะลุกขึ้นง้างมีดตัดฟืนฟาดฟันลงไปอย่างสุดแรงอีกครั้ง
“แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว แกยังดูสถานการณ์ไม่ออก ยังคิดจะดิ้นรนขัดขืนอยู่อีกรึ?”
การโจมตีครั้งนี้ยังคงฟาดลงบนหัวของตะขาบอสูรอย่างแม่นยำและเด็ดขาด
กร๊อบ!
เมื่อได้รับแรงกระแทกจากการโจมตีอย่างสุดกำลังของกู้หย่วน รอยร้าวที่เห็นได้ชัดก็ปรากฏขึ้นบนหัวของตะขาบอสูรทันที พร้อมกับมีของเหลวสีเขียวอมเทาซึมออกมาจากรอยร้าวนั้นด้วย
การถูกกู้หย่วนทุบหัวติดต่อกันหลายครั้ง ทำให้ตะขาบอสูรตัวนี้ย่ำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายของมันอ่อนปวกเปียก แผ่กลิ่นอายอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรงออกมา
ทว่ากู้หย่วนกลับยังไม่คิดจะหยุดมือ ขณะที่เขากำลังจะใช้กำลังฝึกฝนมันต่อ จู่ๆ ข้อความแจ้งเตือนจากระบบสัตว์วิญญาณก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า
【ท่านได้จับกุม ตะขาบหลังเหล็ก (สีแดง) ต้องการฝึกฝนให้เชื่องหรือไม่?】
การเคลื่อนไหวของกู้หย่วนชะงักค้างไปทันที ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“ในที่สุดก็จับได้สำเร็จแล้วสินะ? ตะขาบหลังเหล็ก ชื่อนี้ช่างตั้งได้เหมาะสมจริงๆ…”
