เมื่อทอดสายตามองดูสมุนไพรวิญญาณหวงจิงเหล่านี้ แววตาของกู้หย่วนก็ฉายแววร้อนแรงขึ้นมาไม่น้อย
จากนั้น เขาก็กระโดดลงจากโขดหิน ใช้มีดตัดฟืนแทนจอบ เริ่มขุดหลุมอยู่บริเวณใกล้ๆ
เขาออกแรงขุดดังฮึดฮัดอยู่นานเกือบครึ่งชั่วยาม จนกระทั่งปรากฏหลุมลึกระดับครึ่งตัวคนขึ้นมา แม้กู้หย่วนจะมีพละกำลังไม่เลว แต่ก็ยังเหนื่อยจนแขนล้าไปหมด
นั่นก็เป็นเพราะชั้นดินบนภูเขานี้ เต็มไปด้วยเศษหินและรากไม้ปะปนกันมั่วซั่วไปหมด ประกอบกับหน้าดินที่ถูกความหนาวเย็นแช่แข็งจนแข็งปานเหล็กกล้า การขุดจึงเปลืองแรงอย่างมาก
หลังจากพักเหนื่อยครู่หนึ่ง กู้หย่วนก็เริ่มลงมือวางกับดัก
เริ่มแรกเขาไปยกหินก้อนใหญ่มาหนึ่งก้อน ใช้กิ่งไม้งัดค้ำเอาไว้ตรงปากหลุมลึก แล้วใช้เชือกเส้นเล็กๆ ผูกติดกับกิ่งไม้นั้น โยงสายเชือกไปหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไปสิบกว่าเมตร
กู้หย่วนทดลองดึงดูรอบหนึ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าพอกระตุกเชือกปุ๊บ ก้อนหินก็จะร่วงหล่นลงไปกระแทกในหลุมทันที ถึงได้พยักหน้าอย่างเบาใจ
จากนั้น กู้หย่วนก็เปิดตะกร้าไม้ไผ่ออก ล้วงเอาไก่ตัวผู้ที่มีขนสีสดใสและหงอนสีแดงฉานออกมาหนึ่งตัว
ตัวอักษรสีม่วงบรรทัดหนึ่ง ปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้หย่วน
