ีรษะของลู่เนี่ยนจมลงไปในพื้นดินด้านล่างเหมือนนกกระจอกเทศ ทำให้เขาเจ็บปวดอย่างเหลือเชื่อ
เนื่องจากลู่เนี่ยนเป็นจอมเวทระดับสูง เนื้อหนังของเขาจึงแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปอย่างมาก หากเขาเป็นสัตว์อสูรระดับทาส ศีรษะของเขาคงจะแตกกระจายเหมือนแตงโมที่ตกจากที่สูง ในทางกลับกัน ใบหน้าของเขาเพียงแค่ยุบลงเล็กน้อย มีเลือดเปื้อนไปทั่ว
“ฉะ…ฉันจะไม่มีวัน…ให้อภัยคุณ!” ร่างกายของลู่เนี่ยนปลดปล่อยแสงสีทองออกมาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเกราะที่ยืดหยุ่นห่อหุ้มรอบตัวเขา
เกราะนั้นค่อนข้างล้ำสมัย แม้กระทั่งให้การป้องกันศีรษะของเขา เมื่อโม่ฟ่านชกเข้าที่ใบหน้าของเขา เกราะสีทองก็ได้ปกคลุมใบหน้าไว้แล้ว
โม่ฟ่านไม่ได้กังวลกับเกราะที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันมากนัก เขาจับลู่เนี่ยนขึ้นมาและกำมือขวาเป็นหมัดเพลิง
หมัดที่ลุกไหม้เหมือนดาวตกถูกเหวี่ยงเข้าใส่ใบหน้าของลู่เนี่ยน เขาไม่สนใจแม้แต่การป้องกันของเกราะสีทอง!
เกิดการระเบิดของไฟเมื่อหมัดกระทบใบหน้าของลู่เนี่ยน เกราะสามารถต้านทานความเสียหายส่วนใหญ่จากไฟได้ ป้องกันไม่ให้กะโหลกศีรษะของเขากลายเป็นเถ้าถ่านในทันที อย่างไรก็ตาม แรงกระแทกจากหมัดก็ยังทำให้ฟันของเขาร่วงหมดและจมูกหัก…
เกราะสีทองแตกกระจายเมื่อไม่สามารถทนต่อหมัดที่รุนแรงได้ เผยให้เห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวของลู่เนี่ยน ซึ่งเต็มไปด้วยเลือด
“หิน…หิน…ทำให้เป็นหิน…” ลู่เนี่ยนเป็นจอมเวทระดับสูงจริงๆ เขายังคงสามารถร่ายเวทมนตร์ร
