ลู่ เนี่ยนยืนอยู่บนหลังนกอินทรีสวรรค์ จ้องมองชายหนุ่มเคราดกที่กำลังขับเคลื่อนปีกวายุจ้าน คง?เขาไม่ใช่คนที่ดูแลกองทัพทางใต้หรอกเหรอ? ทำไมถึงมาไกลถึงทะเลสาบตงถิงเพื่อมายุ่งเรื่องของเขา?ปฏิบัติการทั้งหมดนี้ทำอย่างลับๆ ไม่มีทางที่กองทัพจะรู้ตัวได้เลย เป็นไปได้ไหมว่ามีคนแจ้งเตือนพวกเขา? เป็นนักเรียนที่หนีไปได้หรือเปล่า?เป็นไปไม่ได้ ต่อให้พวกเขามีอุปกรณ์สื่อสารบางอย่าง กองทัพก็ไม่สามารถตอบสนองได้เร็วขนาดนี้ มันบังเอิญเกินไปถ้าจ้าน คงบังเอิญอยู่ใกล้ๆ ด้วยลู่ เนี่ยนยิ้มเผยให้เห็นฟันเหลืองๆ ของเขา เขาโบกกล้องยาสูบอย่างใจเย็นก่อนจะพูดด้วยสายตาที่ท้าทายว่า “ผู้บัญชาการไร้ประโยชน์อย่างแก ที่ล้มเหลวในการปกป้องเมืองป๋อ กล้าดียังไงมาท้าทายฉัน? จ้าน คง ฉันเชื่อว่าแกมาคนเดียว… แกรู้มาตลอดว่าเด็กคนนั้นมีธาตุคู่กำเนิด แต่แกกลับเก็บเป็นความลับ นั่นหมายความว่าแกก็กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่คนเดียวเหมือนกันใช่ไหม?”“บ้าเอ๊ย! แกคิดว่าทุกคนจะบ้าบิ่นเหมือนแกเหรอ? สารีริกธาตุเลือดบ้าบออะไร ด้วยศักยภาพของเด็กคนนั้น เขาสามารถก้าวขึ้นเป็นวีรบุรุษได้ง่ายๆ สักวันหนึ่งโดยไม่ต้องพึ่งพาของสกปรกนั่น ฉันจะรู้สึกอับอายมากถ้าฉันเป็นแก ที่ใช้วิธีการที่ไร้มนุษยธรรมกับนักเรียน ถ้าพ่อแกได้รู้ว่าแกจะกลายเป็นไอ้สารเลวแบบนี้ ท่านคงอยากจะยิงแกติดกำแพงแล้วปล่อยให้แห้งตายไปกับลม!” จ้าน คงไม่สนใจว่าคำพูดของเขาจะหยาบคายแค่ไหนเมื่อเ
