่ว่างเปล่า ไม่มีตัวไหนกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า“นี่แหละโอกาส หนีกันเถอะ!” โม่ฟ่านปีนขึ้นไปบนหลังหมาป่าดวงดาวว่องไวขณะที่ไจแอนต์ลิซาร์ดกำลังงุนงงพื้นที่รอบๆ หมาป่าดวงดาวว่องไวมีมากพอให้เขารวบรวมโมเมนตัมเพื่อวิ่ง เขาพุ่งไปข้างหน้าและใช้พื้นดินที่ถูกเผาไหม้เป็นสปริงบอร์ด กระโดดขึ้นไปบนอาคารที่พังทลายใกล้เคียงเขาวิ่งข้ามหลังคาก่อนจะกระโดดลงมา แม้ว่าเส้นทางด้านล่างจะเต็มไปด้วยไจแอนต์ลิซาร์ดอย่างหนาแน่น แต่หมาป่าดวงดาวว่องไวที่ไร้ความกลัวก็วิ่งข้ามไปโดยใช้ร่างของพวกมันเป็นหินเหยียบในระยะสั้นๆไจแอนต์ลิซาร์ดเผยเขี้ยวและพยายามงับเขา มีบางครั้งที่โม่ฟ่านเกือบรู้สึกว่าหางของหมาป่าดวงดาวว่องไวกำลังจะถูกกัด แต่สุดท้ายเขาก็เร็วเกินไปสำหรับไจแอนต์ลิซาร์ดที่เชื่องช้า ซึ่งสุดท้ายก็งับได้เพียงอากาศและขนบนหางของหมาป่าดวงดาวว่องไวเท่านั้นหมาป่าดวงดาวว่องไวกระโจนข้ามไจแอนต์ลิซาร์ดเพียงสามวินาที แต่ความกลัวและความตื่นเต้นจากมันกระตุ้นให้โม่ฟ่านงอขาขึ้นโดยไม่รู้ตัวไอ้น้องเอ๊ย คราวหน้าอย่าแกล้งกันแบบนี้อีกนะ ฉันเกือบขี้แตกแล้ว!หมาป่าดวงดาวว่องไวเลี้ยวเข้ามุมและมาถึงถนนอีกสายที่ปกคลุมไปด้วยเงา มีไจแอนต์ลิซาร์ดอยู่เพียงไม่กี่ตัว…โม่ฟ่านปล่อยหมาป่าดวงดาวว่องไวกลับสู่มิติอัญเชิญทันที เขาแนบตัวไปกับกำแพงและร่ายเงาพริบตาทันทีโม่ฟ่านคอยจับตาดูท้องฟ้าตลอดการต่อสู้ทั้งหมด เขาไม่ได้แสร้งทำเป็นหนุ่มน้อยอารมณ์ศิลปินก่อ
