ดได้ด้วยการมองเพียงครั้งเดียวไม่มีหนองน้ำอยู่ใกล้ๆ แม้ว่าเขายังคงมองเห็นรังที่สูงตระหง่านอยู่ไกลๆ แต่ก็แทบไม่มีไจแอนต์ลิซาร์ดอยู่ใกล้ๆ เลยโม่ฟ่านยืนอยู่บนซากหอสังเกตการณ์และมองดูทหารที่กำลังจมลงไปในหมู่สัตว์อสูรอย่างช้าๆเขาสามารถจินตนาการถึงความกลัวที่เข้ามาแทนที่รูปลักษณ์ที่เย่อหยิ่งของพวกเขา เขายังสามารถจินตนาการถึงความไม่เชื่อบนใบหน้าของเจียง อี้ เมื่อเธอคลาดสายตาจากเขาไปไอ้พวกงี่เง่าพวกนี้ ยังคิดว่าพวกมันมีโอกาสสู้กับเขาได้ พวกมันไม่มีทางคาดคิดว่าเขาจะเป็นจอมเวทเงาด้วย เขาสามารถเคลื่อนที่ไปมาได้อย่างง่ายดายตราบใดที่มีเงาอยู่ใกล้ๆ เขาไจแอนต์ลิซาร์ดตอบสนองช้ามาก พวกมันไม่มีทางสังเกตเห็นเขาเมื่อเขาใช้เงาของพวกมันเพื่อเคลื่อนที่ไปมา นี่คือเหตุผลหลักที่โม่ฟ่านตัดสินใจบุกเข้าไปในอาณาเขตของพวกมันอย่างลึกซึ้งที่สำคัญที่สุด เขาได้เลื่อนขั้นแล้ว!โม่ฟ่านเข้าใจแล้วว่าทำไมรุ่นพี่หลายคนถึงสนับสนุนให้จอมเวทอายุน้อยต่อสู้กับสัตว์อสูรให้มากขึ้นการทำสมาธิสำคัญจริง แต่หนทางที่ดีที่สุดในการพัฒนาศักยภาพของมนุษย์คือการต่อสู้ ถ้าเขาไม่ถูกสัตว์อสูรล้อมรอบ โม่ฟ่านเชื่อว่าเขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกครึ่งปีเพื่อพัฒนาเนบิวลาเพลิงของเขาให้ถึงขั้นที่สาม“หมัดเพลิงเก้าปราการ… ในที่สุดฉันก็เชี่ยวชาญการโจมตีที่ทรงพลังขนาดนี้แล้ว” โม่ฟ่านกำหมัดขวาแน่นขณะที่เขานึกถึงการทำลายล้างที่เกิดจากเสาไฟยักษ์เขายังจำครั้งแ
