จกยักษ์ไว้ได้ แต่เพราะการโจมตีที่ค่อนข้างทรงพลังของมันได้ดึงดูดจิ้งจกทรราชที่อยู่ใกล้เคียงเข้ามา
เมื่อจิ้งจกทรราชเข้าโจมตี หมาป่าดาราพริบตาจะต้องมุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้กับมันอย่างเต็มที่ ซึ่งหมายความว่าพวกจิ้งจกยักษ์จะสามารถปีนขึ้นซากปรักหักพังและกินโม่ฟ่านทั้งเป็นได้
อีกด้านหนึ่ง เจียงอี้ก็เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย
กลุ่มของเธอมีคนมากกว่า ดังนั้นพวกมันจึงดึงดูดจิ้งจกยักษ์เข้ามามากกว่า ทหารของเธอกำลังมีปัญหาในการรับมือสถานการณ์ด้วยตัวเอง ถ้าเจียงอี้ยังคงเป็นผู้สังเกตการณ์ จะมีผู้บาดเจ็บล้มตายในไม่ช้า
อย่างไรก็ตาม เจียงอี้ตระหนักว่าโม่ฟ่านก็กำลังลำบากเช่นกัน
“เขาเสียสติไปแล้วหรือไง พยายามจะขยายเนบิวลาที่นี่? บ้าจริง!” เจียงอี้กัดฟันแน่นและฝ่าวงล้อมออกมาอย่างแรง
เธอปล่อยให้โม่ฟ่านตายไม่ได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เขาคือความหวังสุดท้ายของพวกเขาสำหรับการทดลองเม็ดเลือดสารีริกธาตุ
“ที่ปรึกษา…” “ที่ปรึกษาเจียง!” ทหารร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นเจียงอี้แยกตัวออกจากขบวน
“ไม่ต้องห่วงฉัน แค่ป้องกันตัวเองไว้ ฉันจะไปช่วยเขา รักษาขบวนไว้ เราจะต้องหาทางออกจากที่นี่ในไม่ช้า!” เจียงอี้สั่ง
ทหารกัดฟันแน่นและยืนหยัดมั่นคงขณะที่พวกเขาช่วยเจียงอี้เปิดทาง
เมื่อเจียงอี้รุกไปข้างหน้าได้ร้อยเมตร เปลวเพลิงกุหลาบที่ลุกโชนก็ลอยขึ้นมาจากซากปรักหักพังข้างหน้า
แสงจากไฟย้อมถนนทั้งสายให้เป็นสีแดง ขณะที่ความร้อนอ