น่ใจว่าคันธนูน้ำแข็งของมู่หนิงเสวี่ยจะทำให้เขาแข็งตายไปแล้วหรือยังไม่อย่างนั้น เขาคงไม่รังเกียจที่จะควักหัวใจไอ้สารเลวนั่นออกมาเหลือเชื่อจริงๆ!
——
โม่ฟ่านหนีเข้าไปในเมืองที่ถูกทำลายเขาสัมผัสได้ถึงพวกปีศาจที่ไล่ตามหลังมา
โชคดีที่พวกเขาไม่กล้าดึงดูดความสนใจมากเกินไปเนื่องจากมีผู้อยู่อาศัยปัจจุบันในเมืองมันทำให้โม่ฟ่านมีโอกาสหนีได้ดีขึ้น
โม่ฟ่านตรงไปยังสถานที่ที่เขาคิดว่าอันตราย
เขาอยู่คนเดียว การเคลื่อนไหวของเขาจึงคล่องแคล่วกว่ากลุ่มของลู่เนี่ยนมากอย่างไรก็ตาม การซ่อนหาจะต้องจบลงในที่สุดเขาจะต้องพึ่งพาสัตว์อสูรในเมืองเพื่อลดจำนวนพวกมัน
“น่าจะเป็นทางนี้หวังว่าพวกมังกรหางคมจะใจดีกับฉันมากกว่านี้”โม่ฟ่านพึมพำ
ขณะที่เขากำลังสำรวจสถานที่ต่างๆ ด้วยตัวเองเขาบังเอิญบุกรุกเข้าไปในอาณาเขตของพวกมังกรหางคมมันเป็นพื้นที่กึ่งแห้งกึ่งบึงที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองอาคารหลายแห่งที่นั่นจมลงไปในบึง
สัตว์หลายชนิดได้ตั้งถิ่นฐานในเมืองจินหลินแต่ส่วนใหญ่ถือว่าพื้นที่บึงเป็นเขตหวงห้ามเนื่องจากเป็นอาณาเขตของพวกมังกรหางคมซึ่งเป็นสัตว์ที่ครอบงำทะเลสาบตงถิง
เมืองนี้เคยถูกครอบครองโดยฝูงมังกรหางคมข้อมูลที่โรงเรียนให้มาไม่น่าเชื่อถือพอพวกมังกรหางคมยังไม่ได้ถอนตัวออกจากเมืองทั้งหมดอย่างน้อยก็มีฝูงหนึ่งที่ยังคงอยู่!
โม่ฟ่านวิ่งตรงไปยังอาณาเขตของมังกรหางคมมันเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดในเมืองจินหลินและเป็นความหวังเดียวที่
