นเป็นเพียงแผนการสมคบคิดที่สัตว์อสูรวางไว้เพื่อให้พวกมันสามารถกินพวกเขากต่อไปได้
มันจริงเหรอ? โม่ฟ่านบอกไม่ได้
“มนุษย์มีความสามารถในการมีชีวิตอยู่ ประดิษฐ์ และขยายพันธุ์ มันไม่ได้หมายความว่าเรายิ่งใหญ่ มันหมายความว่าเราเหมาะสมที่จะถูกเลี้ยงเป็นปศุสัตว์มากกว่า พวกมันไม่ต้องกังวลเรื่องการให้อาหารเราด้วยซ้ำ” ลู่ เนี่ยนหัวเราะอย่างน่ากลัว
อันที่จริง เขาสนุกกับการกล่าวสุนทรพจน์
เมื่อเขาเข้าร่วมกองทัพครั้งแรก เขาก็คิดว่าจอมเวทคือผู้พิทักษ์มนุษยชาติ คอยหยุดยั้งการรุกรานของสัตว์อสูร ในท้ายที่สุด… เขาก็ตระหนักว่ามนุษย์ช่างไร้ความสำคัญเพียงใดเมื่อเผชิญหน้ากับฝูง โขลง หรือแม้แต่อาณาจักรของสัตว์อสูร!
มุมมองโลกของเขาถูกทำลายในการต่อสู้ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูกเมื่อถึงตาเขาที่จะทำลายมุมมองโลกของนักเรียนด้วยเช่นกัน
“สิ่งที่คุณพูดมันผูกพันกับมนุษยชาติทั้งหมด แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ?” โม่ฟ่านดึงความสนใจของพวกเขากลับมาที่หัวข้อ
เขาไม่สนใจที่จะถกเถียงเรื่องภาพใหญ่ เขาแค่อยากรู้ว่าทำไมลู่ เนี่ยนถึงไม่ไว้ชีวิตเขา
เขาไม่เคยพบเขามาก่อนในชีวิต เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการทดลองนี้ด้วย
“การทดลองเกี่ยวกับ…” ลู่ เนี่ยนหยุดชั่วครู่ มันจะไม่เป็นความลับอีกต่อไปในไม่ช้า เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็พูดต่อ “ธาตุใหม่!”
“คุณว่าไงนะ?” มู่หนู่เจียวและจ้าวหม่านเหยียนอุทาน
ริมฝีปากของลู่ เนี่ยนโค้งขึ้น
