้ว่าเขาจะไม่เชื่อว่าพี่ชายของเขาเป็นฆาตกร แต่เขาก็เชื่อฟังคำสั่งที่ชายผู้เลี้ยงดูเขามาโดยไม่รู้ตัว เขาเชื่อว่าพี่ชายจะไม่ทำร้ายน้องชายตัวเล็กๆ ของตัวเอง
ลู่ เจิ้งเหอหันกลับไปมองมู่ หนิงเสวี่ย เขากำลังวางแผนที่จะพาเธอไปด้วย
อย่างไรก็ตาม สายฟ้าที่ดุร้ายฟาดลงบนพื้นข้างๆ เขา ขณะที่อีกเส้นหนึ่งพุ่งเป้าไปที่มู่ หนิงเสวี่ย ลู่ เจิ้งเหอลังเลเมื่อเห็นไป๋ ถิงถิงล้มลงกับพื้นหลังจากสูญเสียอุปกรณ์ป้องกัน
“มานี่เดี๋ยวนี้!” ลู่ เนี่ยนตวาด
เสียงคำรามนั้นเหมือนคำสั่งสำหรับลู่ เจิ้งเหอ ในที่สุดเขาก็หันหลังกลับและวิ่งไปทางจอมเวทสงคราม
เขาตระหนักชัดว่าเขาจะถูกฆ่าตายเหมือนเพื่อนๆ ของเขา ถ้าเขาไม่เริ่มวิ่ง
“คิดจะหนีเหรอ? ฉันจะลากแกไปด้วยในเมื่อเราทุกคนกำลังจะตาย!” โม่ฟ่านโกรธจัด เขาร่ายสายฟ้าฟาดเสร็จในพริบตา
จากท่ามกลางประกายสายฟ้า โม่ฟ่านเล็งสายฟ้าฟาดของเขาไปที่ลู่ เจิ้งเหอที่กำลังหลบหนี มันหนากว่าสายฟ้าฟาดขั้นสามปกติอย่างเห็นได้ชัด ประกายสีม่วงเข้มเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปตามพื้นดินและตามทันเท้าของลู่ เจิ้งเหอ
ลู่ เจิ้งเหอไม่เห็นว่ามันเป็นภัยคุกคาม สายฟ้าฟาดระดับพื้นฐานที่ไม่มีนัยสำคัญจะทำอันตรายเขาได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม เมื่อประกายสายฟ้าหนาๆ คลานขึ้นไปบนร่างกายของเขาเหมือนงูหลามที่ส่งเสียงเปรี๊ยะๆ ผลของอัมพาตนั้นรุนแรงเป็นสองเท่าของสายฟ้าฟาดธรรมดา มันทำให้เขาหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์ จนเขาไม่อยากจะเชื่อ
