ความเย็นเยือกนั้นราวกับงานศิลปะคริสตัลที่ปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ไม่รู้ แมงมุมมายาได้กลายเป็นประติมากรรมล้ำค่าที่สุดของศิลปะ ความโกรธเกรี้ยว, ออร่าที่ดุร้ายของมันในฐานะสิ่งมีชีวิตระดับนักรบ, ความตั้งใจฆ่าที่ไม่สามารถหยุดยั้งได้ยังคงวนเวียนอยู่รอบๆ มัน…
แต่มันกลับไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป พลังชีวิตของมันหายไปในทันที
ทุกสิ่งในบริเวณใกล้เคียงถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็ง ตอนนี้สระน้ำกลายเป็นกระจกที่แตกละเอียด ต้นหญ้ากลายเป็นวัตถุที่เปราะบางและแข็งทื่อ โขดหินกลายเป็นก้อนน้ำแข็ง ภายใต้แสงจันทร์ สถานที่ทั้งหมดถูกร่ายมนตร์ด้วยออร่าที่เย็นยะเยือก
ดวงตาของโม่ฟ่านเบิกกว้าง เขายังไม่อยากจะเชื่อในพลังที่ลูกศรปลดปล่อยออกมา!
โม่ฟ่านเคยเห็นอุปกรณ์เวทมนตร์พิฆาตมาก่อน ส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของดาบยาว หรืออะไรที่มีคม เมื่อใช้งาน พวกมันจะมอบความสามารถให้จอมเวทในการฟันที่ทรงพลัง ความแข็งแกร่งของมันเทียบเท่ากับเวทมนตร์ระดับกลางที่ทำลายล้างสูง
โม่ฟ่านเคยเห็นพวกมันบ้างในระหว่างการประมูล สิ่งที่เขาคิดว่าเหมาะกับเขาคืออย่างน้อยยี่สิบล้านหยวน สิ่งที่มีรูปแบบเฉพาะตัวยิ่งแพงกว่า และไม่มีประโยชน์ที่จะไปประมูลโดยไม่มีเงินห้าสิบล้านหยวน
โม่ฟ่านมีความสามารถในการโจมตีค่อนข้างมากแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่เคยใส่ใจเป็นพิเศษกับอุปกรณ์เวทมนตร์พิฆาต
สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ วันนี้เขาได้เห็นอุปกรณ์เวทมนตร์ประเภทธนูที่หายากอย่างไม่น่าเชื
