พิบัติ
อีกด้านหนึ่งของโบสถ์ โม่ฟ่านเห็นมู่หนู่เจียวและลั่วซงกำลังต่อสู้กันทั้งสองคนใช้เวทมนตร์ระดับกลางแล้วไม่คิดจะปล่อยโอกาสให้คู่ต่อสู้รอดชีวิตเลย
ทำไมมู่หนู่เจียวถึงจู่ๆ ก็ต่อสู้กับลั่วซง?ลั่วซงทำอะไรลามกกับเธออีกแล้วเหรอ?
นั่นมันให้อภัยไม่ได้โดยสิ้นเชิง!
“เฮ้ย ไอ้หมูอ้วน แกกล้าแตะต้องเจียวเจียวของฉันฉันจะบดขยี้แกให้เป็นชิ้นๆ!” โม่ฟ่านโกรธจัดเขาเรียกเสาเพลิงขึ้นมาในมือแล้ว
“บ้าเอ๊ย! เธอนั่นแหละที่โจมตีฉันก่อน!โม่ฟ่าน นี่แกตอบแทนความเมตตาของฉันแบบนี้เหรอ?” ลั่วซงตกใจสุดขีด
ลั่วซงอ่อนแอกว่ามู่หนู่เจียวตั้งแต่แรกอยู่แล้วเขาต้องใช้อุปกรณ์เวทมนตร์เพื่อประคองตัวเองไว้แทบไม่ไหวถ้าโม่ฟ่านเข้าร่วมการต่อสู้ด้วยเขาคงตายทันทีจริงๆ!ไอ้พวกบ้าเอ๊ย! กล้าโจมตีพวกเดียวกันเองโดยไม่ปรานี!
โม่ฟ่านมองใกล้ๆ และเห็นรอยสีแดงบนหน้าผากของมู่หนู่เจียวมันมาจากใต้ผิวหนังของเธอมัน somehow เพิ่มความชั่วร้ายเล็กน้อยให้กับมู่หนู่เจียวที่สง่างาม…มันทำให้เธอดูมีเสน่ห์อีกแบบหนึ่ง…
“แม้แต่มู่หนู่เจียวก็ได้รับผลกระทบ!ให้ตายสิ ก่อนหน้านี้มันแค่ขยายอารมณ์ของพวกเขาทำไมจู่ๆ มันถึงทำให้พวกเขาต่อสู้กันเอง?พวกเขาก็เหมือนหมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวเลย…” โม่ฟ่านอุทานด้วยความประหลาดใจ
เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองโจมตีมู่หนู่เจียวเพราะเขาจะรู้สึกเจ็บปวดเองถ้าเขาทำร้ายเธอ
“ไอ้หมูอ้วน พยายามยื้อไว้ไม่ต้องยั้งมือ แต่พยายามอย่าทำร้ายเธอฉันจะหาตั
