เมื่อน้ำมาถึง ไป๋ถิงถิงผสมยาแก้พิษลงในภาชนะ บาดแผลของซ่งเซี่ยหายช้ามาก ซึ่งบ่งชี้อย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ทำร้ายเธอมีพิษด้วย การใช้เวทมนตร์รักษาจึงไม่มีประโยชน์ในการรักษาบาดแผลที่ถูกพิษ เธอทำได้เพียงล้างแผลด้วยน้ำ
เธอรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ไหลออกมามากมายขณะที่ความร้อนสะสมในโบสถ์ เธอถอดเสื้อแจ็คเก็ตออก เผยให้เห็นไหล่มนเนียน หยาดเหงื่อที่ปลายผมติดอยู่กับคอ ค่อยๆ ไหลลงมาตามหน้าอก
หมิงฉงยืนอยู่ด้านข้างและเหลือบมองลงมาจากด้านบน ดวงตาของเขาเป็นประกายในทันที
จากประสบการณ์ของเขา เขาเชื่อมั่นว่าไป๋ถิงถิงสวมอะไรบางอย่างที่คล้ายกับสปอร์ตบรา ซึ่งซ่อนหน้าอกที่น่าทึ่งของเธอไว้
จิตใจของหมิงฉงเต็มไปด้วยความคิดลามก เขาไม่มีเจตนาที่จะซ่อนสายตาของเขาเลย เขากำลังจ้องมองเธออยู่ ลูกตาของเขาแทบจะพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเธอ
ไป๋ถิงถิงล้างแผลของซ่งเซี่ยเสร็จแล้วเช็ดเหงื่อบนแก้มด้วยหลังมือ จากนั้นเธอสังเกตเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความใคร่ในดวงตาของหมิงฉง
ไป๋ถิงถิงตกใจ แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและพูดว่า “รักษาสักศรีของตัวเองบ้าง!”
หมิงฉงไม่ตอบ เขายังคงจ้องมองไปที่ไป๋ถิงถิง
ในที่สุด ไป๋ถิงถิงก็ตระหนักว่ามันไม่ใช่แค่การแอบมองธรรมดา เธอเห็นความปรารถนาอันแรงกล้าในดวงตาของเขา
หมิงฉงไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาของเขาจมอยู่ในความใคร่
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อจิตใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดลามก เขาสัมผัสได้ถึงตัวเองที่จมลงไปในบึงแห่งภาพลวง
