ก ไม่อย่างนั้นการพังทลายของอาคารคงทำให้มีผู้เสียชีวิตนับไม่ถ้วน ท้ายที่สุด มนุษย์ก็เหมือนมดเมื่อเทียบกับขนาดของอาคาร
ภายในซากปรักหักพังของอาคารบริหาร เพดานยังคงตกลงมาขณะที่คานรองรับแตกเป็นชิ้นๆ
สิบสี่คนพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อหาทางออก อุปกรณ์ป้องกันและบาเรียหลากหลายชนิดที่ทำจากน้ำ แสง และหินล้อมรอบกลุ่ม โชคดีที่ฐานของอาคารค่อนข้างแข็งแรง และการพังทลายได้เริ่มขึ้นที่ชั้นสอง ไม่อย่างนั้นตอนนี้พวกเขาคงถูกฝังทั้งเป็นอยู่ภายในอาคาร
เมื่อไม่มีกำแพงพืชขวางทาง ทุกคนก็สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น
“ขอบคุณพระเจ้า เราออกมาได้แล้ว!”
โกเลมหินที่อัญเชิญมาแบกซ่งเซี่ยที่ถูกแช่แข็งไว้บนบ่า ขณะที่คนอื่นๆ กำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยรอยลมและคลื่นปฐพี
อาคารบริหารได้ล้มลงไปทางด้านตรงข้ามกับทางเข้า แต่พวกเขาได้ยินเสียงกระแทกอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครมีเวลาสนใจเรื่องนั้นขณะที่พวกเขารีบออกจากอาคาร
“เราอยู่นี่!” ไป๋ถิงถิงร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นกลุ่มคนออกมาได้อย่างปลอดภัย
“เร็วเข้า ช่วยซ่งเซี่ยด้วย เธอใกล้ตายแล้ว” เจิ้งปิงเซียวสั่งให้โกเลมหินวางซ่งเซี่ยไว้ตรงหน้าไป๋ถิงถิง
ไป๋ถิงถิงนึกภาพออกว่าสถานการณ์ภายในอาคารอันตรายแค่ไหนเมื่อเธอเห็นรูทะลุช่องท้องของซ่งเซี่ย
“ละลายน้ำแข็ง” ไป๋ถิงถิงไม่กล้าเสียเวลา เธอร่ายเวทมนตร์รักษาขั้นกลางทันที
นางฟ้าแห่งการรักษาถูกอัญเชิญออกมา เมื่อน้ำแข็งเริ่มละลาย นางฟ
