่รกไปด้วยพืช ลู่เจิ้งเหอและหมาป่าคลั่งของเขานำทาง หมาป่ากระโดดขึ้นไปบนชานชาลาและสำรวจสภาพแวดล้อมด้วยสายตาที่เฉียบคม
ลิฟต์เสียทั้งหมด ดังนั้นพวกเขาจะต้องหาบันไดเพื่อขึ้นไปยังชั้นที่สูงขึ้น
“มีกระเป๋าเดินทางสองสามใบอยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่าใครบางคนทิ้งไว้ที่นี่” เหลียวหมิงซวนกล่าว
“พวกมันอาจจะเป็นของนักล่าที่มาที่นี่เมื่อเร็วๆ นี้” ลู่เจิ้งเหอไม่ได้สนใจพวกมันมากนัก เขานำกลุ่มไปยังห้องโถงบนชั้นสอง
ชั้นสองเต็มไปด้วยห้องประชุม พืชที่นี่หนาแน่นยิ่งกว่า ทางเดินทั้งหมดเกือบถูกปิดกั้นด้วยพวกมัน…
ขณะที่พวกเขาเดินหน้าต่อไป พวกเขาเห็นลิฟต์ที่มีประตูเปิดอยู่ เถาวัลย์สามารถเห็นได้ยื่นเข้าไปในปล่อง ชิ้นส่วนของมันเป็นสนิมและเปื้อนไปด้วยของเหลวสีที่ไม่รู้จัก
“บันไดน่าจะอยู่ข้างหน้า” ลู่เจิ้งเหอกล้าหาญมาก นำกลุ่มด้วยหมาป่าคลั่งของเขา
ลู่เจิ้งเหอเพิ่งเริ่มเคลื่อนไหวเมื่อมู่หนู่เจียวซึ่งค่อนข้างช่างสังเกตหยุดอยู่กับที่ ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่เถาวัลย์ที่ใกล้กับปล่องลิฟต์มากที่สุด
“อะไรเหรอ?” เหลียวหมิงซวนมักจะอยู่ใกล้กับมู่หนู่เจียวเสมอ
“ดูเหมือนว่ามีบางอย่างติดอยู่ระหว่างพวกมัน” มู่หนู่เจียวชี้ไปที่ช่องว่างระหว่างเถาวัลย์สองเส้น
ในที่สุดเหลียวหมิงซวนก็มีโอกาสแสดงความเป็นลูกผู้ชาย เขาสร้างความมั่นใจให้กับผู้หญิงขณะเดินไปที่เถาวัลย์และดึงสิ่งนั้นออกมา
เมื่อเขาได้เห็นใกล้ๆ จิตใจของเขาก็ว่างเปล่าในขณะที่ใบหน
