ไม้กระดูกฟาดลงบนพื้นและผนังตรงที่มู่หนิงเสวี่ยเคยยืนอยู่
ครั้งนี้ มู่หนิงเสวี่ยค่อนข้างลำบากในการจัดการทาสถ้ำให้ตายในทันที อย่างแรกคือพวกมันมีทั้งหมดเจ็ดตัว และอย่างที่สองคือเวทน้ำแข็งพันธนาการของเธอติดคูลดาวน์อยู่
การใช้เวทลมระดับกลางในถ้ำแบบนี้ไม่ได้ผลเลย เพราะทางเดินระหว่างถ้ำแคบเกินไป มู่หนิงเสวี่ยทำได้เพียงใช้รอยเท้าลมเพื่อเร่งความเร็วตัวเองในขณะที่รอให้น้ำแข็งของเธอแผ่ขยายไปข้างหน้า
อย่างไรก็ตาม ทาสถ้ำก็ไม่ได้โง่เสียทีเดียว พวกมันฟาดไม้กระดูกลงบนพื้นทันทีเมื่อเห็นชั้นน้ำแข็งกำลังคืบคลานเข้ามาที่เท้า น้ำแข็งแตกกระจายในทันที ไม่สามารถแผ่ขยายไปได้ไกลกว่านี้
การกระทำของพวกมันทำให้มู่หนิงเสวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างตั้งรับ และเธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องถอย
“ฉันน่าจะรอหมอนั่น” มู่หนิงเสวี่ยพูดด้วยความเสียใจเล็กน้อย
มู่หนิงเสวี่ยตระหนักได้ว่าเธอไปไกลเกินไป เธอไม่รู้เลยว่าโม่ฟ่านจะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะมาถึง เพราะเขาไม่มีเวทเคลื่อนที่ใดๆ
เขาจัดการกับทาสถ้ำได้อย่างง่ายดาย การผสมผสานระหว่างไฟและสายฟ้าก็เหมือนกับการเพิ่มความรุนแรงเข้าไปอีก ต่างจากเธอที่ไม่มีท่าโจมตีที่รุนแรงเมื่อเวทน้ำแข็งพันธนาการติดคูลดาวน์
“คงต้องใช้อุปกรณ์แล้วสินะ” มู่หนิงเสวี่ยพึมพำกับตัวเอง
มู่หนิงเสวี่ยใช้รอยเท้าลมหลบหลีกทาสถ้ำทั้งเจ็ดตัวมาพักใหญ่แล้ว อย่างไรก็ตาม ด้วยไม้กระดูกที่ถูกเหวี่ยงไปมาอย่างบ้าคลั่ง
